ห

กที เขาไม่อยากโทรตามหญิงสาว เดี๋ยวได้ใจคิดว่าเขาอยากเห็นหน้าใจแทบขาด ผ่านไปราวครึ่ง

างสนใจ เธอชอบตอนเขาผ่อนคลาย ไม่ได้วางมาดเป็นเจ้าของบริษัทแบบนี้ แพขนตาเขางอนกว่าของเธอเสียอีก เส้

เธอตกใจ ตวัดแขนรวบเอวเธอ ยกขึ้

วาน มาแอบลักหลับผมใช่ไหม” ธี

ญิงสาวเอี้ยวหน้าหลบปากกับจมูก ที่พร

ียบ ๆ แอบมอง

ด้วยคะหวานนึกว่ารอนานจนหลับไปเสียอีก” ชลธาร

กที่ว่ามาผมรอนาน” ธีร์เสียงแข็งนิด ๆ ตรงคำว่ารอนาน ตั้งใจ

โทษที่ต้องให้รอนานนะคะ” ชลธา

อนธีร์เพิ่งนึกได้ว่า เขาล

ธีร์ ใคร ๆ ก็นั่ง

ถเม

ต้องนั่งรถเมล์เท่านั้น” หญิงสาวพูดแล้วยิ้มไปด้วย ธีร์คงไม

ปนั่งแท็ก

ิดเหมือนกันนั่น

อย อีกอย่างผมไม่อยากต้องมานั่งรอคุณนาน ๆ แบบนี้รู้ไหม เห

ไม่รู้” คนไม่อยากขึ้น

่าไ

ตอบรับเขาไปก่อน รายได้ตอนนี้ของเธอคงไม

ซ้ปลายจมูกไปตามใบหน้าสวย ลามเลียไปถึงใบหูและซอกคอหอมกรุ่น จนชลธารต้องย่

อกห่าง แล้วยิ้มแบบกล้า ๆ กลัว ๆ ให้เขา ทำหน้าเหมือนมี

์เห็นแล้วหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เขาวาด

มีเรื่องรบกวน

ับชักสีหน้าเข้าใส

รงพยาบาลแล้วค่ะ” ชลธารประสานมือกันแน่นบนตัก รู้สึก

ียงดุหน้าดุตามไปด้วย ชลธาร

ยืมเงินคุณธีร์

กแล้วใช่ไหมว่าห้ามขอเงินเพิ่ม เว้นแต่ผมจะให้เอง แต่นี่อะไร” เข

้เงินนี่คะคุณธีร์”

้เขาก็จำเป็นต้องใช้เงินทั้งนั้นแหละหวาน แต่

าเขาพูดถูก ใช่เธอกำลังแหกกฎที่เขาตั้งขึ้นจริง ๆ ก้มหน้านิ่งเหมือนคนพูดไม่

รวดขึ้นจากโซฟา เบนปล

่นี่เหรอคะ” หญิงสา

เจ้าของร่างสูงก้า

ขึ้นปิดหน้าสะอื้นไห้ออกมาจนสุดเสียง เรื่องนี้ธีร์ไม่ผิดหรอก

ั่ง เปิดแอร์เย็น ๆ แล้วเปิดเพลงเสียงดัง ๆ ก่อนจะโขกศีรษะกับพนักเบาะแรง ๆ เขาต้องการมาหาชลธาร เพื่อปล

กลายเป็นปลิงดูดเลือดเขาไปในที่สุด ธีร์จำเป็นต้องทำเป็นใจแข็ง เก็บความต้

คู่ต่างช่วยกันคิดหาทางออก แต่ไม่ว่าจะคิดหาอย่างไร

ระหว่างที่นั่งพักอยู่ ตรงห้องพักผ่อนของแผนก ห้องที่ธ

ม่ได้อีก หรือว่าเขาจะรวยปลอม ๆ” พราวฟ้านึกเจ็บ

ว เขาตั้งกฎไว้แล้ว หวานผิด

่นา ไม่จำเป็นจริง

รเสียงอ่อยตามเคย คนเป็นเพื่อนได้

หวานเอ๊ยหวาน ออดอ้อนเขาไม่เป็นด้วยสิ ใช่ไหม มารยาหญิงน่ะ อ่อยเ

รมจร

ใครจะไปออดอ้อนหรือไปอ่อยเขาเป็

นดี น่าจะไม่เกินอาทิตย์นี้ใช่ไ

พลอยบอก

้วหวาน” จู่ ๆ พราวฟ

ชลธารก็พลอยตื

วมาว่าพี่แกเพิ่งถูกสลากออมสินห

นเหรอพราว” เอ่ยถึงหนุ่มหล่อของแผ

ได้ หวานขาดอีกแค่แสนเดียวเองไม่ใช่เหรอ จะได้พาแม่ออกจากโรงพยา

ริง ๆ แต่ว่าตอนนั้นหวานปฏิเสธไ

คนเคยถูกใจกันมาก่อนหน้า ต้อ

รเลยอดหวังตามไม่ได้ ไม่ได้เสียหายอะไรเลย แค่หน้าด้านไป

มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ซึ่งอีกฝ่ายก็ยอมรับนัดแต่โด

ทัตเทพหนุ่มหล่อวัยยี่สิบแปดปี เอ่ยทักทายอย่างอารม

อนไหมคะพี่ทัตเทพ” ห

ายการแป๊บเดียว ก็ยกมือกวักเรีย

าน ธุระสำคัญที่ว่าคืออะไร น้ำเ

นแผนกต่างก็รู้หมดนั่นแหละ เพราะเธอลางานบ่อย แต่ก็ไม่มีใครยื่นมือมาช่วยเหลือสักค

เทพเองก็เหมือนจะรู้แล้ว ว่าคนตรงหน้าต้

อยืมเงินพี่ทั

งง ๆ ผู้หญิงที่ปฏิเสธเขา กลับมาขอยืมเงิ

ช่ค

าไหร่

นหนึ

นั้น ใครเขาจะให้ยืมกันง่าย ๆ แล้วถ้