ที

ืองนอกมา การวางตัวในสังคมตะวันตกคงจะแตกต่างจากสังค

้นนะ ทรงผมก็ด้วย” ชมมันไปหน่

ยิ้มรับเลยแม้แต่น้อย ผมชมเสร็

า (ทีตัวเองไว้หนวดเคราได้ ทีคนอื่นล่ะหาว่าสกปรก คิดว่าตัวเองเป็นอนันดาหรือไง)” มันค่อนแคะ

ไฟเลย แต่ผมว่า

ว่ากูเป็นเล็บขบอนันดาเ

ที่ผมโตมากับหนังของเขาขึ้นมาทันที ก

รียบเทียบอะไรได

ยคางตัวเอง ก่อนที่ปั้นรักซึ่งมองผมด้

ลิ้นไส (แล้วนี่

งคิดไ

ไหนก

ลาะกับคนบ้าอย่างมันเลย หากแต่ปั้นร

าอยากไปไส (โอ๊ย แล้ว

พาลูกค้าไปเที่ยวไหน แล้วกูจะไปรู

นะแม่ ให้มารับงานอะไรวะเนี่ย)” มันยังค

นับหนึ่งถึงสิบเพื่อใ

ไป ก็ไม่ต้องไป ผมข

ญหาไปเลยให้สิ้นเรื่อง ไม่

ปั้นรักก็คว้

ใช้ละเบาะ (ถ้าไม่ไป แม

ยวอะไรกับผมล

เวียก เจ้าบ่ไป และเฮาซิได้เงินได้แนวใด (พูดแปลกๆ นายจ้างก็ต้อง

ภาษา ก่อนจะสูดลมหายใ

มันอยากได้เงินจากแม่มันล่ะสินะ เห็นแก่ความลงทุนของมันที่อุตส่

อนใด (ตกลงอยากไปเที่ย

กันครับ เอาพวกแลนด์มาร์

นรักก็พยักหน้ารับ

องก่อนแป๊บหนึ่ง (โอเค งั้นเ

ผมยืนรออยู่อย่างนั้น ก่อนที่มันจะกล

ะสอบใส่เสื้อผ

ม่สนสายตาผมที่มองมันอยู่ด้วยนะ เดินผ่านหน้าผมไป พอเ

งมาละแมะ (เอ้า มองอะไ

งไปแต่งตัวดีๆ มาทำไมในเมื่อมึงยังจะหอบกร

ปอย่างแน่นอน ชี้นิ้วไปที่กระเป๋ามันเป็นพัลว

จะแบกไปจร

บกเลย ใบใ

ักหน้ารับ

จะเอาไปทำไม พากูนำเที่ย

ีไหม หอบไปเยอะเป็นกระสอบอย่างนี้

ปงั้นแหละ ถุงกระสอบสำเพ็งอย

ปั้นรักก็ทำสีหน้าไม่พอใจใ

ันห้าร้อยซาวดอลลาร์พุ้นนะ ฮู้จักอยู่หวานิ (กระสอบบ้าอะไร นี่มันกระเป๋า BALENCIAGA

มฟังไม่ทันเลย จับใจความได้เพียงประโยคท

นบ้านนอก (โว้

อกมันผิดหรือไง แล้วมันดูเป็นของแบรนด์เนม

ถียงกับผมด้วย พอพูดจบ มันก็หยุดกระฟัดกระเ

ยมันชิคํ่าก่อนนิ (มัวมาชวนคุยอะไรไร้สาร

ก่อนที่จะต้องขมวดคิ้วอีกเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวั

ถ...แต่เป็น

ากระสอบสายรุ้งแล้วเดินไปขึ้นคร่

นแม้แต่อย่างเดียว

ที่มันจะดังปุเลงๆ บอกอายุการใช้งานให้ผมได้รู้สึกไม่มั่นใจ

ละ ฮีบมา(มองอะไ

แต่มึงแน่ใจเหรอว่าก

ทนที่จะได้เดินเที่ยวแบบสบายๆ กลายเป็นว่า

ึ้น มันก็ร้

แด่แมะ (เ

ยวผมจ่ายค่ารถเอง” ผมเส

อย่างนั้น

เรื่อง (เรื่

เรื่องมากไหมล่ะ มึ

นหน้ามันให้หงายไปแล้วกับการแสดงออกที่ไม่ค่อยให้เกียรติลูกค

อ ผมออกค

่ามาหลายเรื่อง (มันเปลือง รถก็มีจะไปสามล้อทำไม

อนผมแล้วจะพาผมเที่ยวมากกว่า ผมก็อยากจะยืนกรานคำเดิมอยู่หรอกนะว่าไปรถสา

เลย ข

า...นะ ขึ

บ ก็ต้องร

พายกระเป๋า

กระเป๋าแม่งก็ดั

ยอมส่งกระเป๋าใ

ักทำตัวให้เ

ลูกค้า

เลยไปแบบปุเลงๆ เสียงท่อดังเหมือนจะบอกว่า ‘พวกมึง กูไม่ไหวแล้ว...ไม่ไหวแล้ว...’ ดังมาให้ได้ยินเป็นระยะ ผมก็นั่งเกร็ง

ดซ้ายปาดขวาชวนให้ถูกด่าพ

ลับไทยอยู่

้าเลยนิ่งๆ ไว้ นี่ถ้าไม่เกรงใจจะขอไปขี่เองด้วย หมวกกันน็