ดุ มันรู้สึกไม่ดีเลย ถึงมันจะเหมาะสมแล้วก็เถอะ แต่ออสตินจะรู้บ้างหรือเปล่าว่าแค่ตอนเวลาปกติ เขาก็ทำให้เด็กหนุ่มคนนี้หวาดเกรงได

็นอ

าเอาแต่เงียบ และดูท่าทางจะปิดปากเงีย

มว่าเป

คงเรียบนิ่งเช่นเดิม แต่เมื่อกานต์สบตากับดวงต

ซึ่ง...มันก็ไม่ใช่สายตาดุดันเช่นกัน เป็นการมองนิ่งๆ แ

ะตอบคำถามฉั

ัก ท่าทางนั้นคาดคั้น

ม่ชอ

ืม

ชอบค

ชอบอ

บให้คุ

ปตามตรงว่าสาเหต

ำอะไรผ

มเ

รอะไ

อกับ

ดตอนนี้ก

ัลวันทันทีว่าทำอะไรผิดนอกเหน

้ทำไมถึงไม่รู

งเลยว่าออสตินหมายถ

ทษครับ

รายที่มุมปากขอ

่าแด๊ดดี้ให้ชิน ไม่ใช่เร

รั

่อเช้าทำ

้มริมฝีปากแน่นไปครู่ จากนั้นก็เปิ

ูดภาษาอังก

ถามก็อึกๆ อักๆ เดินหนี เป็นอย่างนี้แล้วฉัน

ลี้ยงของเขา อันที่จริงอาจจะเป็นออสตินนี่แ

มว่าขึ้นมาอีก “แต่ให้หล่อนมาคอยเป็นเพื่อนฝึกภาษาให้เธอก่อนที่เธอจะไ

า เหลือบตามอ

าอึดอัดเป็นบางครั้ง แต่ทุกอย่างที่ทำให้คือค

ครับแด

อ

..ไม่โกรธ

าะเขาเองก็เรียกว่ายังไม่รู้จักกับออสตินดีพอ จึงไม่รู้ว่าเวลาที่เขาโกรธขึ้นมาจะปะทุอารมณ์ออกมาแบบไ

เด็กดี ฉันก

ใจขึ้นมาใ

ี้เธอดื้

รั

ล้ว ขณะที่อ

้องถูกทำโท

กลืนน

ทำอย่างไ

แล้วก็ต้องโล่งใจอีกครั้ง

เทอร์เน็ตหน

ี้เหร

คงจะไม่ได้ทำให้เธอสำนึกสักเท่าไร เธอดูไม่ได้เดือดร้อนถ้าจะต้องอยู่แต่ในบ้านทั้งอ

หลานเป็นการลงโทษหรือสั่งสอนเพราะมันเกี่ยวเนื่องกับกฎหมายการทารุณ

บได้ว่าแอบ

่นี้ก็ทำให้กานต์พ

ล่นครับ

กขึ้นจากเก้าอี้ คว้าเสื้อสูท

น มาเรียทำอาหารเ

อาใจให้อีกฝ่ายหายหัวเสียเรื่องเขาเลยรีบยื่นมือ

ไปเก็บ

่งใจ “จะเอาใจฉัน

ต์ก็มีท่าทีอึ

ือ

ธอได้หรอก” ชายหนุ่มว่า “แต่ถ้าอยากจะเอาไปเก็บให้ก็ตามใจ เ

้าวไวๆ ขึ้นไปบนบ้าน ปล่อยให้คนเป็นพ่อเลี้

ของออสตินแล้ว เห็นสภาพห้

้ยบม

ลักษณะนิสัยโดดเด่นของออสติน แต่กานต์ก็ไม่ได้ใส่ใจ

ื้อสูทแขวนเข้ากับไม้แขวนเก็บให้ ทว่าในจังหวะที่จัดเสื้อส

กลิ่นน้

ลิ่นของไม้แห้งอบอวลอยู่ด้วย แต่จะเป็นกลิ่นของส่วนประกอบใดบ้าง กานต์ก็ไม่สนใจแล้ว

ตาหลับ

มาก

ห้ความรู้สึกอบ

าชอบก

ง ออสติ