องของขวัญที่เธอกำเอาไว้แ

ือไม่กล้าให้แน่นอนเลย” จันทร์ระวียิ้ม

านเสียงสะท้านคล้ายจะร้องไห้แต่สะกดกลั้นเอา

ฉันไม่อยาก