็ก แม้ปู่ย่าและตายายจะช่วยเลี้ยงด้วย แต่ความสัมพันธ์ของเธอกับน้องๆ นั้นแน่นแฟ้นนัก เวลามีปัญหาอะไรเธอจะเป็นผู้รับฟังและช่วยคิดห

ง ทั้งคนในครอบครัว เพื่อนฝูง

ลังใหญ่ ทำให้วิชญ์ชะงักฝีเท้า เขาลอบมองสาวน้อยด้วย

ีชมพูระเรื่ออย่างดูดดื่ม หอมแก้มนุ่มๆ ของเธอให้คลายจากความโหยหา รัดรึงเธอเอาไว้ใ

ด้สัมผัสจะกระชับเอาไว้แล้วดึงเธอให้กระแทกรับเขาใต้ร่าง สะโพกหนั่นแน่นกลมกลึงน่าลูบไล้ ผิวขาวเนียนละเอีย

ิชญ์ยืนอยู่ด้านหลัง เธอเผลอสะดุดทำท่าจะห

ารดา เธอก้มหน้างุดหลบสายตาร้อนแรงของเขา ซึ่งปกติ

นมาสบตา แม้จะรู้คำตอบดีว่าดอกไม้กลิ่นหอมในอุ้มมือใ

วสั่นอยู่ในอ้อมแขนของเขา สัมผัสได้

ยปลูกเอาไว้” เธอตอบเสียงสั่นโดยไม่รู้ตัว นึกอยา

ไม้กลิ่นหอมกรุ่นมาเสียบทัดที

ูกโด่งที่ฝังลงมายังพวงแก้มหอม เธอมองเขาตาโตเพราะ

แทกกระทั้นใต้ร่างให้สาสมใจที่ปรารถนา มือหนาเสียบดอกไม้กลิ่นหอมชื่อคล้องจองกัน เอาไว้ที่หูอีกด้านของสาวน้อย

อดันใบหน้าของเขาออก ใบหน้าสาวน้อยแดงระเรื่อร้

บ อาทำให้จิ๊ก

เสียงสั่นแต่จริงจังอยากล่วงรู้ถึ

จับมือน้อยไปวางที่

ามเผลอสบสายตากับเขาอ

ว ก่อนจะเดินถอยหลัง มองเธอด้วยสายตาวาบหวาม แล้วก้าวเดินเข้าบ้าน จิรดายกมือขึ้นว

มเจ็บ แล้วหน้ายิ่งแดงกว่าเดิมเมื่อส

้ว กรี๊ด... มัน

ขึ้นลูบแก้มทั้งสองข้างแล้วหน้าแดง ทำไ

หน้าร้อนเพราะไม่ว่าจะหลับตาหรือลืมตา เธอก็กลับเ

ั่นเพื่อนพ่อกับแม่นะ ฮือๆๆ” สาวน้อยส่

การเลี้ยงดู แต่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ เ

กลว่าถ้าเด็กน้อยเปลี่ยนสถานจากน้องเป็นลูกเลี้ยงจะเป็นยังไง

ที่หลับไปแล้ว เงยหน้าจากการซุกอกเ

ให้หนูวิตื่น” จิรดาเอ่ย

่อบอกว่านอนดึกเดี๋ยวจะโซมแล้วไม่สวย”

ตูก็ดังขึ้นเสียก่อน เธอนึกสงสัยว่าใครมาเคาะประตูตอนนี้ เหลือ

าประตูห้อง ร่างสูงในชุดนอนแบบผู้ชายพร้อมกับร

เมื่อก่อนไม่เป็นแบบนี้เลย แต่เอ๊ะ! เ

ิญอาเข้า

.” จิรด

ห็นเข้ามันจะไม่งาม แต่ทำไมอาวิชญ์ดูแปลกๆ ไป แน่ะ! ยังมายิ้มให

ละทะลึ่งอย่างไม่น่าให้อภัย เธอกับเขาไม่ได้อยู่กันสองคนซะหน่อย ยังมีวิชุตาบุตรสาวของเขาอีกคน เขา

ากเราไปทำอะไรหรอก แต่เมื่อชั่วโมงก่อนอาวิชญ์แอบหอมแก้มเรา

้วย” วิชญ์ก้มลงมา

กลัวเขารู้ว่าเธอแอบคิดทะลึ่งกับเขา “เข้ามาสิคะอาวิชญ์”

อกมาตรงๆ” วิช

้จะได้ยินชัดเจน แต่ก็

าคิดถึงพ่อละสิ บอกมาตรงๆ เลย” วิช

ปนั่งบนตักของบิดา หัวเราะคิกคักเมื่อโด