แบบนั้น เธอรอดแล้ว และคิดว่า

าอีกฝ่ายยอมใช้หนี้เสี่ยก็อาจจะยอมเลยโทรศัพท์ไปปรึกษา ซึ่งภาสกรก็ต้

่ทางด้านหลังของพจน์ เธอรู้สึกอบอุ่นใจว่าเช่

กสาวเอาไว้ ไม่ได้เจอกันห้าปี ดรุณีโตเป็นสา

ที

หน” จินตนาเอ

มเข้าหากัน จินตนาใบหน้าเหลอหลา มองลูกเลี้ยงเหมือนจะกิ

่ก่อนก็ได้”

็น จินตนาหันไปมองสามีใหม่ของตนเอง แล

ล้ว พจน์ก็ยื่นเอกสารสำคั

รียบร้อยแล้ว ดีใจที่ได้ปลดหนี้ แต่รู้สึกเ

็นผู้ปกครองของดรุณี

เป็นลูกเลี้ยงของฉัน จ

้แล้ว จะเอายังไงอีก” พจน

ให้อยู่ในการดูแลได้ยังไง ไม่ได้เป็

บ ผมไม่ชอบอ้อมค้อม

ายหนูดีไหมล่ะ ถ้ายอมแต่งถึงจะพาไปได้” คนหัวหมอยังพู

งงานกับเธอง่ายๆ ดรุณีคิดอย่างเศร้าใจ แต่ประโยคตอ

+

ี้เลย ถ้าคุณต้องการแบบนั้น” ประโยคของพจน์ทำให้จินต

ะเบียนสมรสกับดรุณีถูกต้องตามกฏหมายและให้เงินจินตนาไปอีกก้อน

พจน์ด้วยความรู้สึกใจหาย บ้านหลังน้อยของบิดาที

ึ้นไปนั่งบนรถที่ค่อยๆ เคลื่อนออกไปอย่างเชื่องช้า เธอหันกลับไปมองบ้านหลังน้อยที่ผู

่เอ่ยถามทำให้ดรุณีสะดุ้ง ห

งขรึมดังเดิม พจน์เป็นคนพูดน้อยแต่จิตใจดี เธอรู้เพรา

ห้หนูดีเรีย

งมือตัวเองด้วย

” พจน์เอ่ยถามความ

ังเป็นหนี้อาพจน์อยู่อีกตั้งห

ัน” ประโยคของพจน์ทำให้ด

่จำเป็นต้องทำแบบนี้ก็ได

เขาทำไปตั้งหลายอย่างเลยไม่

การแต่งง

่ดีพาไปขายให้เสี่ยคนอื่นอีก คนไหนผีพนันเข้าสิงยากที่จะกลับเ

ี่ทำเพื่อหนูดีขนาดนี้” เธอ

ช่วยเหลือหนูดีแค่นี้ถือว่าตอบแทนบุญคุณผู้มีพระคุณ”

รุณีพูดอย่างใจหาย เขาเสียเงินจ

ก็หาใหม่ได้” เขาเลี้ยวรถ

ยัง” พจน

ั้งแต่เมื่อคืนยังไม่ได้กินอะไร เธอกินอะไรไม่ลงเพราะกำลังจะโดนเอา

งอับอายกับเสียงท้องน้อยๆ