มาให้ จะไว้ใจได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ ร้อยทั้งร้อยจ้างมาทำงานที่ไหร่ อยากได้แต่งานสบายบนเตียงอย่างเดียว หรือไม่ก็หวังจะได้เป็นคุณนายอยากจับเขาเสียนี่ เห็นตัวเล

สดิ์ค่ะค

ับคำทักทายตอนเช้า แต่ก็เ

ยก็เลยทำไว้ให้คุณค่ะ นี่กาแฟดำค่ะ

นั่งลงและยก

ายขอบเขตงาน

ัตหยิบขนมปังปิ้งขึ้นมากัดกิน “บ้าน

ปรยาขมวดคิ้ว นี่คำถ

ณบ้าง” เขาเริ่มจ

อกอะไรเป็น

เจนนี้บอก

ยากลืนน้ำลายลงคอ น้ำเสียงเฉียบขาดของเขา

ีอย่า

ไม่มี” เ

ายหน้าเจนนี่ไป แต่ถ้าอยู่ไม่รอดหรือทำอะไ

ผมก็คือหลังนี้ กับบ้านของพ่อกับแ

ล้วก็เห็นเรือนห

ดูแลบ้านสองหลัง แต่เรือนหลังใหญ่ไปทำความสะอาดทุกสามวัน ส่วนอาหารบางวันแม่ผมจะทำเอง คุณก็คอยดูท่านแต่ถ้ามื้อไหนไม่ทำ คุณก็จัดการได้ พ่อผมเป็นเบาหวานเรื่องอาหารต้องดูแ

วค่

ิดก่อนก็ได้นะ”

าตัวเองคิดนี่ค่ะ” เธ

แนะนำกับพ่อแม่ก่อนจ

งงา

น ผมเป็นเจ้าของโรงงานแปรรูปไม้ยางพารา อยู่ห่างจากบ้านไปประม

ือตัวเองไปแล้วก็หุบปากเส

อะไ

่ะ คือ...มันพังฉ

ัพท์เครื่องเก่าที่ยังใช้ได้อยู่ส่งให้ “เครื่องสำรองของผม มันมีเบอร์เดียว

่ต้องไหว

ยกมือไหว้” เธอทำหน้าแปลกใจ

หว้คนแก่

ุณไง

่สามส

ก็แก่กว่าปรายต

ไหว้คนอื่นไม

ได้

งใหญ่ บ้านสวยเหมือนซ่อนตัวไม่ให้ใครรู้จัก ไปรยาอดยิ้มไม่ได้กับความร่มรื่น

ปร่างเล็กผอมบางผิวขาวดูราวกับตุ๊กตากระเบื้องที่พร้อมจะแตกได้ ผมยาวเหยียดตรงนั้น

่ไหนกันเอ่ย” เขาถามท

ร้อมดื่มกาแฟไปด้วย เมื่อเดินไปก็เห็นพ่อนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ ส่วนแม่ยก