ีเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาอาจจะกำลังเติบโตอยู่ในท้องของเธอแล้วตอนนี้ เธอจะพูดมันออกไปได้ยังไงในเม

ๆ สิ่งอยู่ชะงัก พลอยบุหลันค่อยๆ เช็ดน้ำตาก่อนจะลุกขึ้นไปเปิดปร

นนี้นั้นกลับไม่ใช่คนที่เธอคิดแต่เป็นป้าของเธอท

งกันไปว่าแกท้องจริงๆ อย่างที่คุณทัชเขาว่ารึเปล่า!” ทว่าคำพูดต่อม

ดี๋ยวหมอจะสั่งยาบำรุงให้ ถ้าอย่างนั้นนัดครั้งหน้าหมอแนะนำให้พ

อดทางนั่งรถกลับจะไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากปากของผู้เป็นป้าแม้

อดอีกฝ่ายทั้งน้ำตา “ป้าจ๋าเทียนขอโทษ ป้าอย่าเกลียดเท

งเสียใจจะค่อยๆ ไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ นางรู้จักหลานสาวตัวเองดี ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันต้องมีเหตุผล เพราะด้วยนิสัยใจคอของพลอยบุหลัน ไม่มีทางที่จู่ๆ

ๆ มาอยู่ใกล้มือ มีห

” คำถามนั้นไม่มีคำตอบใดที่พลอยบุหลันจะมอบให้ผู้เป็นป้า เพราะแ

ๆ ของใคร เขาควรมีชีวิตที่ดี มีคู่ครองที่เหมาะสม นั่นต่างหาก

งไงก็ไม่

อิญรู้ ไม่นานคนทั้งสวนปาล์มก็ได้รู้เพราะปากต่อปากที่ต่างก็พากันพูดถึงหญิงสาวในทางเสียๆ หายๆ เดือดร้อนนายใหญ่อย่างทอแสงที่ต้องเร

่จะเอาย

ี่รู้จักพลอยบุหลันดูไม่ใช่เด็กใจแตกที่จะทำเรื่องแบบนี้เลยสักนิด

่ะคุณผู้หญิง ขืนให้มันอยู่ทีนี่ต่อไปก็มีแต่จะอับอายผู

ูดีใจเสียด้วยซ้ำที่จะได้ไปจากที่นี

นขอร้องความรับผิดชอบจากใครโดยเฉพาะคนอย่างอินทัชที่ชอบพูดจาดูถูกหลานสาวของตนอยู่เสมอ แม้ว่านางกับหลานจะจน ไร้สิ้นทุกสิ่ง แต

นรึยัง” คุณทอแสงยังคงถามต่อเรื่องแบบนี้

ควรต้องเริ่ม

นหลาน” เป็นอีกครั้งที่นางกิ่งโกหก แม้ใจจะรู้ว่าใครเป็นคนทำให้ห

เป็นหลานฉันจะตีให้จำเลยเชียว!” คุณทอแสงทิ้งท้ายด้วยคำตำหนิ โดย