ที่

ไม่รู้ เธอบ่นพึมพำไม่หยุด คิ้วโก่งได้รูปขมวด

ซวย ไหนว่าจะพาฉันไปเที่ยวไง แต่นี่ดูซิ ป่านน

เธอเดินไปนั่งริมขอบเตียง