นท

่มกลับไม่ค่อยพร้อมที่จะเดินทางไปไหนมาไหนกับเขาเพราะสาวน้อยจานียาผู้เป็นภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากและลูกสาวตัวน้อยวัยสา

ี ชายหนุ่มร่างใหญ่ในชุดสูทสีดำสองคนก็พาเอ

แล้วคร

จัดการเรื่องเอกสารให

ผ้าเช็ดหน้ามาอุดปากอิ่ม จากนั้นก็ยื่นมือไปรับเช

ด้ตั้งตัวหรือถอยหนี เขาช้อนร่างเล็กบางขึ้นบ่าแ

ึ้นอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว แต่นอกจากคิดอะไรไม่ออกแล้ว เธอก็ทำอะไรไม่ได้ด

กค่าไถ่...ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะเธอไม่ได้ร่ำรวยอะไรเ

อดอยู่โดยที่เครื่องยนต์ยังคงทำงานอยู่ ใกล้ๆ กันยังมีชายร่างสูงใหญ่ ใบหน้ารกครึ้มด้วยหนว

้วดันหญิงสาวให้ขึ้นไปบนรถ เ

...ใจปัณฑารีย์ก็ห

จากบ้าน มาวันนี้เธอก็มาอยู่ในโรงแรมชื่อดังในประเทศอิหร่าน พรุ่งนี้ต้องเดินทางไปยังแคว้นซาค

ุดบันทึกของแม่ เธอดีใจมากเม

ทของผู้ครองแคว้นซาคูอัลเจีย เป็นผู้ชายที่สามาร

าวสวยคนใหม่ ที่พร้อมจะเอาใจใส่ดูแลพ่อด้วยชั้นเชิงอันเหนือกว่า ถึงแม่จะน้อยใจ แต่ก็เข้าใจถึงประเพณีของที่นั่นและท

ของพ่อจะไม่ใช่เด็กสาวอายุเพียงแค่สิบห้าส

ล่อยเวลาล่วงเลยมาจนถึงตอนนี้เธอสามารถอยู่ได้โดยที่ไม่โหยหาอ้อมกอดของพ่อ อยู่ได้ด้วยตั

แต่สิ่งที่เก

้นมาจับพาตัวไป ถ้าจะคิดในอีกมุมหนึ่ง คนพวกนี้อาจไม่ใช่คนที่พ่อส่งมาเอาตัวเธอไปก็ได้ เ

ีเดินเข้าห้องก็พอดีกับที่ระเบียงซึ่งเธอยืนอยู่ สามารถมองเห

าวของท่าน ไปส่งให้ท่านพ่อของเราที่แคว้

ับน

รอนว่ายั

ะพูดอะไร นอกจากชมว่

ังอีกมุมหนึ่งของห้องพักที่อยู่ติดกัน แล้วยิ้มที่

นเดินทางมาพาตัวไป” ฮัมดีนตวัดสายตาไปทางที่หญิงสาวร่างเล็กบางที่ยืนแอบอยู่ไม่ไกล แล้วก็ซ่อนยิ้ม

องจะได้มีอำนาจเหนือสองแคว้น ต้องการสิ่งใดก็จะได้ทุกอ

บสองแก้ม ในที่สุดเธอก็ได้รู้ ทำไมพ่อถึงให้คนพวกนี้มาเอาตัวเธอไป ไม่ใช่เพราะรัก

จนแสงอาทิตย์เริ่มเคลื่อนคล้อยลาลับทิวไม้ใหญ่ เธอถึงได้รู้สึกตัวว

ายามครุ่นคิดหาทางออกจากเรื่องที่ได้รับรู้มา แต่ความกลัวที่ซ่อนอยู่ในใจก็ดึงรั้งใ

ลังเล็กน้อย เธอก็หวาดผวาแล้ว แต่ที่ทำให้ตกใจจนตัวสั่นก็น้ำเสียงที่ทั้งดุและแข็งกร

ธออยู่กลางทะเลทรายหรอก เพราะตอนนี้ก็เท่ากับเ

ด้ยินแล้วรู้สึกย

น้องพูดกัน ถ้าเป็นเช่นนั้น...ฮัมดีนอาจจะไม่พูดความจริงก็ได้นะสิ เ

ู้ที่เธอไม่คุ้นเคย กินไปก็เกือบจะอาเจียนไปก็หลายรอบ พอตกเย็นแทนที่จะได้พักผ่อน ยังบังค