..เปรี้

ั่งหย่อนขาบนสะพานไม้ เธอแหงนใบหน้าอันเต็มไปด้วยความสุขมอง

ั้งส่งเสียงหวีดร้องแข่งกับเสียงฟ้าฝ่าฟ้าแล่บอยู่ด้านหน้าแต่ไกล

อัครเดชยกแขนโอบกอด

นเถอะ” ขยับร่างอันสั่น

จูบลงบนผิวหน้าผากมนปลอบขวัญน้องน้อยแล้วผลักออกดวงหน้าคมคายแหงนเงยหน้ามองท้องฟ้าสีดำมืดครื้มอึมครึม

ดูแลที่ดินแห่งนี้เดินออกมาจากดงป่า เ

วเดินข้ามสะพานไม้ไปช่วยตาแก่ถือของเดินเข

อบเดินตามหลังชายหนุ่มร่างกายของเขาหน

ปไหนมาค

ที่ดินที่ท้

ี่เป็นคนดูแลที่ดินแห่งนี้ เขาสอบถามชายชราได้ความว่าเจ้า

แก่เอ่ยตอบพร้อมทั้งหันไปมองน

อัครเดชอยากจะพูดคุยกับคนแก่

้วนี่พ่อหนุ่มพาเมียมาดูที่เหรอ” ชายชราวัยเจ็ดสิบมองหน้านุสบาแล้วห

เดชมองหน้าชายชรายิ้มแหยๆให้ เขาอายตาแก่ที่มาที

งเป็นมิตรให้คนแก่แล้วรีบยกมือ

จะทุกวัน” ตาบัวรับไหว้หญิงสาวแล้วเงยหน้ามองท้องฟ้

นนน

ฝนหลายเม็ดที่ตกลงมาปรอยๆ กระ

เข้าหาลำแขนของสามี มืออีกข้างกำกระชับแน

กที่รัก” แขนใหญ่พาดลงบนไหล่บางรั้งกระช

ียจกระท่อมน้อยของตาไปพักบ้านตาก่อนก็ได้นะ ฝนหยุดตกแล้วค่อยกลับกัน” ชายชราเงยหน

ิ้มยักคิ้วให้เมียแล้วหันไปมองชายชราตรงหน้า เขาอยากคุ

้ำกันแน่วันนี้” ตาบัวผู้ใจดีเดินมุ่งหน้านำทางสองผัวเมียหน

จนทำให้ร่างบางที่นั่งอยู่บนบันไดขั้นบนสุดท้ายด้านบนสะดุ้งสั่นกลัวไปกับเสียงฟ้

วว..เห

ดินลงบันไดเดินเข้าไปใต้ถุนบ้านแล้วอุ้มเจ้าลูกแมวน้อยตัวแ

เมียตาบัวเจ้าของกระท่อมเดินออกมาจากในห

ยิ้มอุ้มเจ้าแมวน้อยขึ้นบ้าน เธอ

อยมาจากไหนล

น้าจากเจ้าเหมียวมองหน้าหญิงชราอายุค

งจะหลงแม่ม

ันอยู่ไหนเสียละ” นุสบ

นไปเถอะน

น้าเป็นกังวลก้มมองแมวน้อยเรียว

ันก็ออกมาตา

น่เลย ยายน่าจะเลี้ยงมันไว้นะคะ” ใบหน้านวลสลดลงมองหน

้ยงก็เอามันไปเลี้ยงก็ได้นะ” นางหอมส่

เหรอคะ” ใบหน้านวลแสดงค

ไม่ว่านะครับ” อัครเดชเสียงดังมาก่อนตัว เขา

มากแค่ไหน” เสียงของสามีดังอยู่ด้านหลังทำใ