ียงสั่นสะอื้น แล

.” ขานร

น้มศีรษะซบลงบนแผ่นอกอันอบ

ี เดี๋ยวพี่จะ

ำว่ารัก และแสดงให้กันและกัน มันมากล้นยิ่งกว่าสิ่

หลือเกิน สายตามองดูรอบห้อง ข้าวของกระจัดกระจาย หยดเลือดหลายหยดเต็ม

อันทิตาจะมาเห็นเขาในสภาพแบบนี้ นึกเสียใจที่คืนนั้นเขาไม่ได้อธิบายอะไรให้เธอเข้าใจ กลับปล่อยให้เธอ

กที สองวันแล้วสินะ แม้กระทั่งที่มหาวิทยาลัยที่หญิงสา

ยู่ที่ไหน?

ู พร้อมทั้งเอ่ยเสียงแผ่วเบาฝากข

บยู่ยี่ มองผลงานของตัวเองที่ทำสิ่งชั่วช้าให้เธอเห็น ก่

รงข้าม

วรีบดีดตัวลุกขึ้นก้าวเดินออกจากห้อง ตรงไปหาป้ามา

้ามารีอยู่

โกนเสียงดังจนใครต่อใน

ม่อยู่หรอ

นอายุ 70 ปี เปิดประตูออกมาเอ่ยบอ

ี่อยู่ห้องนั้นหายไปไหน?” พ

็นอะไรกับหน

ะตูแล้วชะโงกหน้าออกมา ท

ทิตาครับ ผมไม่รู

ก็เป็นอีกคนที่อันทิตาเคารพนับถือ

พราะหญิงสาวเป็นคนดี นอบน้อมถ่อมตน ไม่ถือเนื้อถือตัวกับใคร หญิงสาวชอบแบ่

นเห

้นชี้หน้าชายหนุ่ม อยากจะใช้ไม้ที่อย

นูอันเกือบตาย น

ยนไปทันที ไม่อยากพูดดีให้เสียน้ำลาย คนแก่

่ไหนครับ?” ขยับตัวเข้าไปขวางทางเดิน

ีกไ

รธ แล้วใช้ไม้เท้าจิ้มลงตรงหน้าอกของชายหนุ่มอย่างแรง

ว สามวันแล้วสินะที่อันทิตาอยู่โรงพยาบาล คิดเป็นห่วงอยู่เหมือนกันจะมีใครไปเยี่ย

ตาคร

กทางให้ชายชรา สายตาเจ็บปวดมองเสี้ยวหน้าของคุณ

เป็นห่วงหรอก ยังไม่ตายสมใจนาย”

!!.

ใบหน้าของพอลซีดลงทันที ได

าอยู่โ

อันทิตาอยู่โรง

ะทุบประตูห้อง หวังได

ี่นี่...ไอ้โง่!!” คนแก่โมโหและเคืองใจอย่างมาก

.ผมขอ

ือดและกระปุกยาในห้องขึ้นมา มืออันสั่นของเขาก็พย

บเธอขนาดไหน เขาก็รักเธ

ดูสภาพห้องแล้ว อันทิตาน่าจะทำร้ายตัวเองในอ่างอาบน้ำเป็นแน่ ไ

มับเบาๆ นี่เขาทำเลวกับเธอจริงๆ สินะ ปวดใจจนเวียนหัว ในช่