้นแล้ว

ที่ส

นมองคนตัวโตที่ยืนจังก้าอยู่ตรงปลายเตียง ความเจ็บระ

รเด็ดกว่ากัน” เขายิ้มเยา

ุณต่ำช้าที่สุ

ออกจากปากชายหนุ่