วนั่งตรงๆ ปรือเปลือกตาขึ้

นมั้ย” ท่านบ่น ยกมือขยี้เปลือกตา พร้อมกับเหลีย

้วบ้าน คุณพี่ก็เรียกหาแม่

วใหญ่ยังไม่หมดไฟริษยา เมื่อรู้เต็มอก

ไม่รู้เรื่องอีกรึ? ฉันแค่ห

ป็นคนช่างคิดช่างแค้น หลังจากเขาพารัชนีที่กำลังท้อง

็เหมือนกัน ส

นลง มีแต่จะเพิ่มมากขึ้นตามวันเวลา เมื่อสองแม่ลูกนั่น คือหอกข

แล้วนะ คนรองมือรองเท้าให้คุณพิก็มีแต่แม่นีแค่

ินเลือดกินเนื้อ ไม่ใช่เพราะเขาหรอกเหรอ ชีวิตบั้นปลายของนางจึงได้น่าทุเรศแบบนี้ จ

ยงขุ่นคลัก สะบัดค้อนให้สามีวัยชราซ้ำ “แล้วนี่หายหัวไปไหนมาอีกคะ หรือว

เดียวกัน ใจมันก็ร้อนรุ่มเกินจะทนนั่งสนทนาธรรมกับคนอื่นได้ เมื่อหลงใหลอบายมุขเข้าเสียแล้ว ทะนง

้ที่มีไว้ประดับตัวก็แค่ของปลอม...เงินรายได้ที่พอจะมีซื้อข้าวซื้อน้ำภายในครัวเรือน ก็มาจากน้ำพักน้ำแรงของวันวาด เพราะหากหวังพ

.ฉันจะกลับมาต

เขากำลังกลุ้มใจ!! เมื่อคิดจนศีรษะจะแตกยังหาวิธีหาเงินก้อนใหญ่ไม่ได้ และเมื่อเหลียวมองในบ้านก็ไม่รู้จะหาอะไรในบ้านไปขายอีก สมบัติมากม

งได้เฉือนเนื้อเอาไปขาย เพราะต

่งบนเก้าอี้ตัวใกล้ๆ พ

ดคะ เราไม่มีอะไรเหลื

่บ้านที่อาศัยซุกหัวนอนก็กำลังจะเป็

ยุดนะคุณพิ..

ากจะหยุด อยากจะอยู่ให้ห่างอบายม

เท่าไรสำหรับการ

าไม่ให้เยอะเกินไป ไม่อย่างนั้น

อกตาลง ความกระสันอยาก อยากแก้มือ อยาก

่แสนเดียวยังไม่รู้จะเอาที่ไหนมาคืนเ