#

าตุไปได้หรอก” คุณชายเอ่ยอย่างมั่

เดี๋ยวนี้” ว่าแล้วจางจงก็รีบเก็บเศษถ้วยเคล

ที่มีอยู่เพียงตัวเดียวของห้อง แล้

กที่หน้าตาเหมือนผักลวกมากกว่าจานหนึ่ง...แต่เพ

เดียว บ่าวรับใช้ชายคนหนึ่งจ

(อี้เหนียง=คำเรียกอนุภรรยา,อนุชายา

้ข้าแต่งกายให้เรียบร้

ไปเดี๋ยวนี้” เสียงบ่าวขุ่นเขียวไม่มีความเกรงอกเกร

ุมให้แก่จ้าวชิงเฟิง แล้วประ

ปรียบเทียบกับที่อยู่ที่เขาเคยอยู่ที่แคว้นเป่ย เนื่องเพราะเขาจำอะไรไม่ได้แล้ว แต่ก็คิดว่าคงจะไม่งดงามเท่านี้ ก็

วนการตกแต่งอื่นๆ เขาไม่ได้เงยหน้าดู เพราะรู้ดีว่าตนมีฐานะไม่ได้ดีไปกว่าบ่าวทาสคนหนึ่ง

จางจงก็หยุดเดิน คุณชายจึ

ง” บ่าวคนนั้น

ชิงเฟิงก็หน้ามืดทรุดฮวบลงกองกับพื้นเสียก่อน โดยมีจางจงโอบประค

ย คุณช

ป็นอะ

ณ์หรูหราสีกรมท่าที่ปักลวดลายด้วยด้ายทองคำ คิ้วเข้มตาคมกริบ เครื่องหน้าสมส

ุณชายไม่สบายขอรับ”

เป็นอ

เจ็บ

อบาดเจ็บ?” ดวงต

..คื

รงว่าถ้าพูดอะไรออกไปอาจจะทำใ

มาให้หมด และพู

่าเหตุการณ์เมื่อสามวันก่อนออกมา พร้อมกันนั

้าอะไร เพียงรับฟังเฉย

หมอมาดูอาการขอ

อ่อ...ไม่

ของคุณชาย บ่าวผู้ซื่อสัตย์ได้แต่ภาวนาในใจให้ท่านอ๋องเมตตาออกคำสั่งให้ตนไปเชิญท่านหมอมาดูคุณชาย เพราะเวลานี้ตัวคุณชายร้อนรุ่มด้วยพิษไข้ แต่ท่านอ๋องก็ยั

็กระตุกเบาๆ เขาเพ่งมองไฝแดงเม็ดเล็กๆ ที่ใต้หางตาซ้ายของคุณชาย

นผู้

งหน้า

เจ็บหลบหนีไปยังท้ายวัง เขาพบกับเด็กหนุ่มอายุราวสิบสองคนหนึ่ง แต่งกายเรียบร้อย หน้าตาสะสวย ยิ่งมีไฝแดงเม็ดเล็

ี้นิ้วขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่ เขาก

ถึงในเวลาอึดใจเดียว พา

นคนร้ายหนีมาทางน

มเพียงแค

้นก็พากันแยกย้าย

าซ่อนตัวอยู่ทีหนึ่ง ก่อนจะหันกลั

นเป่ยแตกพ่าย เขาพยายามค้นหาเจ้าของไฝแดงเม็ดเล็ก

่างไรก็

ตามหาจะอยู่ในจ

วใช้ส่วนตัว (นางบำเรอ) แต่ถึงแม้ชินอ๋องจะไม่มีสาวใช้ส่วนตัว ทว่าห้องหับก็ยังคงเก็บกวาดสะอาดสะอ้านเรียบ

๋ยวนี้” ท่านอ๋องสั

รับใช้รีบปฏิ

งคนก็มาถึง และทำการตรว

่งอยู่บนเก้าอี้ข้างโต๊ะห่างจากเ

ป็นอย่า

บาดแผลที่หลังแม้ระบมมาก แต่รักษาไม่

ค่ไหน?” ช

ถึงช

____