ป่าบุก

ได้ เผ่ายาฮิโตะมีกำแพงกั้นที่แข็งแรงเพื่อป้องกันสัตว์บุกเข้ามา

ล เจ้าไปหาที่หลบกับภรรยาของข้าก่อนดีกว

ลางทำหน้ายู่ “

งวดที่แล้วฮิวะเป็นคนจัดการ เขาเลยได้ ค่าความแข็งแรงมาแค่สอง งว

เรากำลังตกอยู่ในอันตรายน

่อนจะวิ่งไปหลบหล

่าเขาคือคนบ้า ไม่แปลกที่ควรจะกันไว้ในท

์เองได้แล้วคงไม่เป็นอันตรายหรอก ยังไงข้าคนเด

่ว่

าล่าสัตว์แล้ว

ัวหน้าเผ่าก็แทบจะไม่ให้ใครไปช่วยล่าสัตว์เ

าเผ่าแล้วล่ะว่าทำให้คาเมล

ตายนะ

เมลพยักห

งาบไปกินแล้ว เรียกได้ว่าไม่กินเขาเราก็ถูกกิน ไม่แปลกที่เบมอสจะกลัว

าน่าจะตรงไปที่หลบภัยที่มีลูก ๆ

้าเจ้าอยากไปด้วยก็ห้ามเป

คาเมลย

วนขนาดครึ่งหนึ่งของไดโนเสาร์ตัวเมื่อกี้กำลังวิ่งวนไปมา มัน

ยล่ามาซะอีก สงสัยจะเป็นตัวโตเต็มวัย ว

้นของมันอยู่ แถมมีเลือดออกนิด ๆ ด้วย เดาได้ไม่ยากว่าพวกคนในเผ่า

ม่ได้ กะบองของฉันก็ใช้ไม่ได้นะ แล้วเ

นามมีตามาผสมกับงาของค

ล้วได้

ดูก็ไม่น่าเสียหาย ยังไงก็ไม่มีท

มสบาย ฉันไม่มีอ

ะออกมาดีหรือแย่กว่าเดิม แต่ถ้าไม่ทำ

ำลังประ

บองหนามมีตาที่

ทนทานของ

วามคม

…

งจั

ตรงไหน มันทนทานและคมกว่าเดิม แถมมีด้ามจับยาว ๆ ให

เวรน

่แค้นแต่ชาติปางก่อน ถ้าไม่ติดว่าต้องฝาก

ณาผิวมันเลย” ฮิว

นมีดเล่มน

ุกคนใช้อาวุธที่ทำจากหินและกระด

ดูครับ” คาเมลชูกระบ

รูปร่างของมันถึง...

ช้ท่อนกระบองยาว ๆ ฟาดไปที่ตัวมันอย่างจัง กระบองหนามที่เพิ่มคว

!!!!!!

เดิม มันหันมาหาคาเมลอย่างโกรธเคืองก

าเม

“จังหวะนี้แหละครับ

งที่ร่างบางพูด เขาชูมีดขึ้นฟ้า เจ้าหมูที่วิ่งมาด้วยความโกร

ก!!

ีดออกมาเป็นรอยยาวตา

!!!!!!

ต

ับค่าประส

ไส้ของมันไหลออกมาตามรอยกรีดด้วย แถมเลือดไหล

คอยู่” มีดของฮิวะคมมากก็จริง แต่มันก็คงไม่คมถึงขนาดกรีด ง่าย ๆ เหมือนหั่นเต้าหู้ แต่นี

อสู้กับแรงวิ่งของหมู ถ้าเป็นคนแขนบาง ๆ ล่ะก็ บางทีแขนอาจจะหักไปเลย

้วข้ากะจะเอากระบองของตัวเองฟาดมันอย่างเดียวด้วยซ้ำแ

้ายกับเครื่องขูดชีส ไม่ได้คณาผิวม

ับค่าความ

รับค่าคว

ันเป็นสมุนไพรทำให

โมเมว่ามันเป็นสมุนไพร ใครจะกล้าบอกว

ิดจมูก “อึก

ั้นแหละครับ ถ้าไม่กินพรุ่งนี้แขนเจ็บจะล่

ดกเข้าคอจนหมด กลิ่นคาวของสแคล๊บและรสชาติแย่ ๆ ตีขึ้

กับมันอย่างน่าประหลาด ราวกับเ

อหน้าคาเมลที่ยืนมองเขาตาแป๋ว มันเป็นยาดีตามที่คาเมลบอก ถึง

ได้น่ะมีแต่เด็

หัวหน้

ลายเป็นฝูงใหญ่ ๆ คาเมลโดนเบียดออกมาตามระเบียบ ตอนนี้เขามีผ้าคลุม

าหาทางนี้ด้วยสีหน้าร้อนรน เธอจับคา

ลบอกเธอเพื่อยืนยันว่าต

ามท่านหัวหน้าเผ่าไปจัดการเจ้าหมูยักษ์นั่น นึกว่า

่แมง

แต่กว่าจะไปเอามาได้ก็เสียกำลังคนไปกว่า 3 คนเลย ปัจจุบันนี้เลยไม่มีใครเห็นมันแล้ว”

อร์น

้วย พอเมื่อกลางวันได้กระบองไปจากเจ้าก็คิดว่าตัวเองสามารถล่าสัตว์อะไรก็ได้ เลยไปลองดีกับเจ้าหมูยักษ์จนมันวิ่งตามนั่นแหละ แต่แทนที่จะวิ่งไปทางอื่นเขากลับวิ่งมาทางที

ว่าทำไมไม่เ

ะไรอยู่ จะให้กินยารสช

ะปล่อยให้เ

ย่ ๆ ของสแคล๊บดีขึ้นนะ แต่โฮสต์ต้อ

อยหรอกนะ ไหงนายบอกต้อง

ไม่รู้

เมื่อกี้ก็ไม่มีใครจำเขาได้สักคน ถ้าเป็นปกติคงมีคนวิ่งมาหา

จ “ไม่มีใครในเผ่าตัวเล

้ากลางใจ เขาว่าโฮส

ปเลยไอ้บ

มู่บ้านอีกนะที่ตั

คาเมล...เจ้าเอาส่วนสูงของ

ีกหนึ่งดอ

จะหล่อจะเท่ต้องเท่ที่ใจ

่ไปแสดงความยินดีก

ยามเปลี่

ลางหันหน้าไปมองท

อยากให้หัวหน้าเผ่าชอบกันทั้งนั้นแหละ ถ้าเป็นผู้หญิงก็คงได้เป็

กระซิบข้า

ีคนในเผ่าอยากได้มันด้วย ตอนนี้เลย

ลด้วยล่ะ มีคนสนิทคนที่สอง คนที่สามก็ได

หม่แน่ แต่นั่นก็แค่บางคนนะ บางคนแค่ไปเสนอหน้าบ่อย ๆ เผื่อได้เฉย ๆ บางคนก็ไปแสดงความยินดีจริง ๆ มีไม่กี่คนหร

กัน รายนั้นแม้แต่เผ่ายาฮิโตะก็ไม่อยากไ

องเป็นคนยังไงเนี้ย

ี่กระโจมที่โ

ระ

งโฮสต

บบ้านที่จะสร้

త