แกโอเค

บนี้อยู่แล้ว ใครทำอะไรไว้

ันเห็นชัดๆเลย

ล้วไง กรรมการเขาไม

น่าสั่งสอน

ยังต้องใช้ชื่อเ

อมให้มันจบ

!! พวกแกสามคนรอดูฉันสร

ถึงจะสมเป็นหลี่เหม

ิ่มไกลออกไปทุกที ราวกับว่าม

บ้างมั้ยนะ จะมีใค

น้ำตามากมายไหลรินอย่างไม่ขาดสาย ความอ่อนแอที่ซ่

ป ฉันอยากก

เสียงละเมอปนสะอื้นดั

ชายพึมพำพลางยกมือขึ้นปา

ออกมาไม่หยุด แต่มือของนางยัง

บแผ่วเบาที่ริมหูและกอดนางไว้เช่นกัน มือหนึ่งลูบ

กลับ… อย

่คอยยืนหยัดปกป้องข้า ...

…” เสียงเจื้อยแจ้วของนางแม้จะน่ารำคา

ะอาหารหรือไม่” ข้าลองยั่วโทสะน

แต่กลับยังคงยิ้มและอดกลั้นไว้ “ข้าแค่

้แล้ว ว่านางมิใช่ นังเด็กใช้อำนาจไม่มีสมองนั่น แต่ไม่ว่านางจะเป็นใคร หรือ

้องมาที่นี่อีก ส่วนของพวกนี้ข้าจะรับไว

้าแดงราวกับลูกตำลึงสุกแล้วแท้ๆ

ด ดูไปแล้ว นางเองก็มิได้ฉลาดนัก คงไม่มีทางสร้างปัญหาอะไรให

ตึ

โกรธมากกระมัง เจ้าเด็กนั่นคงคิดจ

ดในศาลบรรพชนเดี๋ยวนี้” เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด เจ้

ย” ช่างเป็นตัวปัญหาโดยแท้ คิดว

่างเล็กๆ ยืนขวางไว้เสียแล้ว “เข้าใจผิดแล้ว ข้า

้ารับใช้งั้นหรือ นางคงยังไม่รู้นิสัยเจ้าเด็กนี่กระมัง ดูจา

หาเรื่องใส่ตัว ช

่องนี้ถูกคนเล่าลือออกไปจะไม่ทำให้ชื่อเสียงสกุลหลิวเสื่อมเสียหมดหรือ” เจ้าเด็

ลำดับอาวุโสไปเพื่ออะไร ท่านเองก็ร่ำเรียนมาหลายปีแล้วมิใช่หรือ

ำให้ดูเฉลียวฉลาดขึ้นมาบ้าง ดีกว่า

องเจ้าเด็กนี่ช่างน่าขบขันยิ่ง ตนเองฝีปากสู้ผู้อื่น

สตรีโง่ผู้นี้ ไม่รู้จารีตประเพณีเลยหรือ

ายเป็นเรื่องใหญ่แน่แล้ว เจ้าเตรียมตัวให้ดีเถอะ”

แค่สามสิบไม่เท่านั้น ข้าจะถือเสียว่าเป

ปพบอาจารย์ ทั้งยาสมานแผล ยาแก้พิษไข้ อาจารย์ล้วนให้ข้าไว้แล้วทั้งสิ้น

พื่อรับการลงโทษ แต่แล้วจู่ๆ มีบางอย่างพุ

นกระอักเลือด หัวใจข้าเต้น

คว้าตัวนางเข้ามาไว้ในอ้อมแขนแล้

าง สตรีโง่เขลาที่ไม่มีแม้กระทั

เสียงเล็กๆ ที่เคยเจื้อยแจ้วน

!” ข้าตะคอกใส่นางราวกับคนเสียสติ แต่นาง

างหลับตาลงอย่างสงบ แต่กลับทำ

ู่หลิน! หลิ

เคยมีใครยืนหยัดปกป้องข้

ยวเบา ทำให้คนที่นอนสลบไสล

คนจะหลับจะนอนไม่เกร

าเข้าหาหมอนข้างที่กำลังกอดอยู่ ท

ง ทำให้จิตใจของนางผ่อนคลาย ความรู้สึกหงุดหงิด

่หนังตายังคงหนักอึ้ง นางจึงทำเพียงนอน

าทำร้ายหลานข้า ปล่อยห

์กำลังหลับ หากท่านยังทำเสียงดังเช่นนี้จะเป็

่อยให้เจ้าเด็กนั่นจับตัวนางไว้ เจ้

้องการดูแลหลินเอ๋อร์เท่านั้น หลินเอ๋อร์เองก็กอดเขาไว้ไม่ย

งตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าถูกเจ้าสารเลวนี่จั

ยกเลิกคำสั่งลงโทษจิ้งเกอเอ๋อร์เถอะเจ้าค่ะ ห

่… นี่เจ้าก

กบุตรสาวมากเพียงใด หากท่านไม่ต้องการให้พว

! แค่ลูกสาวพ่อค้าเล็กๆ ก็กล้าขู่แม่สามีอย่างข้า แม้แต่หลานชา

กับกำหมัดแน่น แต่จู่ๆก็รู้สึกถึงฝ่ามือเ

อยู่ด้วยกัน คิดว่าไม่นาน

ตัญญู เขาไม่มีทางแยกบ้าน

้ง มีเพียงเสียงฝีเท้าของห

หากนางตื่นแล้ว ค่อยส่งคนไปบอกอา”

เดินออกจากห้องไป แล้วจึงหันมาให

ด้วยความห่วงใย นางส่ายหน้าน้อยๆ ก่อนจะซุก

ำให้จิตใจของนางสงบลง เขาลูบห

่นะ” เสียงอู้อี้เล็

บเสียงเบาและกระชับอ

ผู้ใดแตะเนื้อต

ยกเว

่านว่าพี่จ

อ

้งชื่อเล่นใ

ินเอ

ม่

้นก็… ห

ไปข้าก็คือหล

หลิน

ลายเป็นน้องสาวที่น่ารักน่

ังนั่งเหม่อลอยอยู่หน้ากระจกทองเหลือง นางหยิบปิ่นไม้ธรรมดาท

โทษที่ไม่สามารถรักษาสัญญาได้” นางกอด

คุณชายหลัวต้องคอยปกป้องท่านอยู่บนสว

กใช่หรือไม่” เสียงสั่นเครือของฮูหยินนา

ไปแล้วนะเจ้าคะ ตอนนี้ท่านก็มีคุณหนู

นะ หลินเอ๋อร์ยังเล็กนัก ไม่รู้ว่าต่อไปจะเติบโตเป็นเช่นไ

ูหยินคอยสั่งสอน จะต้องไม

นนายท่านรองมิได้ร้องไห้อีกแล้ว นางตัดสินใจจะนำบุตรส

น ทำให้หลิวลู่หลินเริ่มเข้าใจที่มาของความรั

พียงแค่ฉากหน้า แต่อำนาจและผลประ

วหนึ่งของเว่ยเหวินจิ้งในการแย่งชิงบัลลังก์ เพราะอีกไม่กี่ปีหลังจ

็จะดิ่งลง ในขณะที่เว่ยเหวินจิ้ง

องพึ่งพาแต่ตระกูลหลิวอยู่แบบนี้ล่ะก็ หายนะต้องมาเยือนในสักวันแน่ อยู่แบบนี้ไม