ตัวทรมานจนอยากตาย มือผอมโซล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกง เขาควานหากุญแจเพื่อไขเอาสิ่งของที่ซุกไว้ในล็อกเกอร์ออกมา มือสั่นๆ ล้

ายนิ้วผอมโซกวาดต้อนผงแป้งจนเป็นวงกลมบนแผ่นกระจก ก

พิงพนังห้อง แววตาเลื่อนลอย อาการปวดตามเนื้อตัวหายเป็นปล

ดาวร้องเรียกพี่ชาย

่วงนอน เขาเปิดประตูออกมาอย่างเลื่อนลอย ดวงตาหยาดเยิ้ม เพร

มา เขาพยายามบังคับให้ชัดเจนที่สุด นับดาวถลา

ะ เดินไม่ตรงทางเลย” น

อะ หนูดาวจะได้พักผ่อน พรุ่งนี้ต้องไปเรียนแต่

อยๆ ประคองพาโทนี่เดินไ

ไขกระจกรถยนต์ที่เธอนั่งอยู่ชะโงกหน้ามาเอ่ยทักทาย พร้อมกับยิ้มเย้ย สี

่อสาวน้อยทรงโตคนนั้นไม่ได้หวังดีเพราะอยากทักทาย หล่อ

หมอนั่น ครีร่าจะกลับมาหาพี่ใช่ไหม?” โทนี่พูดเสียงอ่อน เขาเจ็บช้

่นับดาวก็รักและนับถือโทนี่มาตลอด เธอกับเขาเติบโตมาพร้อมๆ กัน หลังจากดวงใจตกลงแต่งงานกับอันเบ

ึงแม่สาวใจดำนั่น ด้วยน้ำเสียงเลือนลอย จนนับดาวเกรงใจผู้โดยสารคนอื่น เมื่อเธอกับพี่ชายนั่งรถโดยสารประจำทางกลับบ้าน นับดาวส่ายหน้าอ่อนใจ โทนี่เป็นคน

ือให้ลูกค้าที่กำลังตั้งหน้าตั้งตารออย่างคล่องแคล่ว รอยยิ้มหวานๆ

ะมาตรวจงานด้วยล่ะ” ฉีเฟิ่นสาวจีนที่ทำ

ลย” นับดาวแจกไพ่มือเป็นระว

าสายก็เลยไม่ได้รู้

ทอมห้ามอะไ

อง มาดามจะมาด้วย ทอมบอกว่าเป็นช่วงปิดเทอมพอดี” ฉีเฟิ่นกระพริบตาวิบวับ เมื่อนึกถึง

ด้วยวันนี้ อย่างนี้ก็แวบ