ทิศเหนือของภาพฟ้า

่ตัวซวย แกเกิดมาทำไม ท

ากจะฆ่าแกไปซะ ออกไปจ

็ไป ฉันไม่มีลูกอย่างแกออกจากบ้านฉันไป’ เสียงก่นด่านี้ดังในหัวเขามานาน ตั้งแต่เขาเส

ตั้งแต่เมื่อคืน เช้านี้พ่อไม่ได้ไปทำงานแต่นั่งรอเขาที่โซฟารับแ

าจากห้องโถง ชายวัยกลางคนในชุดลำลองเอ่ยถามลู

ีอะไร

ลือขอที่เก็บมาเลี้ยงซะอีก! วัน ๆ หาแต่เรื่อง” ชนะมองสภาพลูกช

เป็นลูกชังที่พ่อไม่สนใจไง”

ียงพ่อเว้นระยะก่อนจะมองเขาด้วยห

้ว่าตัวเองไม่มีเวลาเลี้ยงลูก และตอนนี้พวกเขาสองคนก

ถียงกัน ทะเลาะกันขนาดไหนก็ตาม แต่วันนี้คงถึงจุดเดือดของอีกฝ่าย พวกเ

ด้านนอกอย่างเหม่อลอย คำถามที่เอ่ยออกมาแทบไม่ได้ย

เขาแทบพยุงกายสูงไว้ไม่อยู่ ภาพฟ้าคิดว่าตัวเองต้องไปจากตรงนี้ ร่างกายสูงโปร่งของภาพฟ้าหมุนตัวเตรียมขึ้นห้องไปนอนพัก เขาไม่อย

งไปอยู่บ้านเพื่อน

..

งของภาพฟ้า เขาต้องจัดการกับลูกชายหัวดื้อคนนี้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นต่อไปคง

เองได้ยินผิด ทำไร่ทำการเกษตรบ้าบออะไร ใครมันจะไปทำงานตากแด

มไม

แกเลือก แต่ฉันหมาย

จะไม่เหลืออะไรเลย ถ้าแกไม่ทำตามที่ฉันบอก ก็อย่าหวังจะได้กลับมาเหยียบที่นี่อีก” ชนะยื่น

พ่อก็รู้ว่าผ

ันบอกสิ ทำให้ฉันเห็นว่าแกมันมีอะไรดี” ชนะกอ

ฟ้าตอบตกลง เขาเกลียดการดูถูก เกลียดการพูดจาของพ่อ

นกว่านี้แน่นอน" ชนะพูดจบก็หัวเราะเดินกลับไป

ตัดใจจากไปไม่ได้ ที่เขาต้องไปก็เพราะเขาไม่อยากให้ครอบครัวพังลง และเขาก็อยากให้พ่อเห็นว่าเขา

่ร้อนรุ่มดั่งไฟสุ่ม ไปยังไร่ที่เขาไม่รู้จัก เจอคนที

ศเหนื

ิ่งกว่าอะไร แต่ก็…

่อไม่เคยย่างกรายเข้ามาเหยียบที่แห่งนี้ ทำรา

ห้ตัวเอง ทำแทบตายสุดท้าย ไม่เคยได้อะไรก

่งอย่างไร้จุดหมาย สายลมพัดแรงปะทะร่างกายสูงโปร่ง ทำให้ผมยาวที่รวบไม่เ

ภาพฟ้าพึมพำกับตัวเองเบา

ว่ากลับมีเสียงผู้ชายดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของเข

แหม่ กูอุตส่าห์คิ

พูดออกมา เขาจ้องมองคน ปากหมา แต่เขารู้ว่าอีกคนนั้นไ

ี้ เดี๋ยวกูจ

ความรู้สึกกลับไม่เหมือนเดิม ไม่เหงา ไม่อ้างว้าง ไม่โดดเดี่ยว ตั้งแต่ที่มีผู