ก็มานอนเกลือกกลิ้งอยู่บนที่นอนอย่างที่เห็น เพราะไม่รู้จะไปไหน อีกอย่างจะไปแคมป์คนงานตามที่ล

ย เขาก็ไม่กล้าเสนอหน้าไปที่เรือนใหญ่แม้แต่น้อยเพราะรู้สึกผิดที่พูดไม่ดีกับเจ้านายเมื่อตอนบ่าย

คนตัวเล็กเอาหน้าฟุบลงกับหมอนพร้อม

วามคิดอีกด้านที่ไม่อยากเอ่ยปากขอโทษมันบอกกับเขาว่าไม่ได้ผิดอะไรขนาดนั้

สี่รอบ ใบหน้าสวยฉายรอยยิ้มขึ้นก่อนจะหายไ

ปล่าวะ” เสียงของก้องภพเรี

ที่นี่ ก้องภพยืนอยู่หน้าบ้านส่งยิ้มจนตาหยีมาให้ เขามองหน้ามันด้วยความแปลกใจว่

ใบหน้าสวยหงิกงอของเจ้าของบ้านสักนิด ร่างสูงของก้องภพเดินไปทิ้งต

ๆหน่อย เป็นห

่องข

ูถามดีๆนะเนี่

ลงไปนั่งกับก้องภพ คนหน้าสวยเลือกที่จะน

ั่งสูงกว่าตอบอย่างไม่ใส่ใจ แต่มีแค่

องภพบอกเพื่อน ทิศเหนือในสายตาเขานะทั้ง หล่อ รวย ใจดี ขี้สงสาร แค่เขาเป็นคนแข็งกระด้างไม่ใช่พวกช

ามกูสูบบุหรี่ กูเลยบอกว่าเ

ี่ย” ก้องภพถามอย่างตกใจ ท่าทาง

ไม?” เขาถามพลางหัวเราะ

ส่วนกูเนี่ยเห็นเป็นประจำ แล้วอีกอย่างไม่มีใครว่าเฮ

เหนือเมื่อตอนบ่าย มันมีความโมโห มีความผิดหวัง มีความน้อย

บหน้าเวลาโกรธของทิศเหนือ ว่าแล้วทำไมวันนี้อารมณ์ไม่ดี เมื่อกี้ขึ้นบ้านไปกะว่าจะไปกินข้าว แต่เห็นสีห

ทน วันนี้เขารู้สึกเสียพลังงานไปเยอะตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว

นบ้านเจอเฮียนั่งหน้าบึ้งอยู่ กูไม่กล้าจะตักข้าวใส่ปาก

ม เฮียเขาก็เป

ดีแบบมึง เฮียแ

งไง

นนี้ทั้งวันก

ถามอยู่ว่ามึ

็จก็ไม่ต้องกลับ” ก้องภพโอดครวญเรื่องที่ถูกใช้งานหนักโทษฐา

าพฟ้าบอกเพื่อน ทิศเหนือไม่เคยลำเอียงหรอก ทั้งที่วันนี้ไม่ใช่หน้าที่ข

งลำเอียง ไม่มีความเป็นคนเหลืออยู่แล้ว นี่หลานชายคนเดียวนะไม่ใช่ทาส ใช้งานแบบนี้ตัดขาดกัน

ารเรียกชื่อทิศเหนือ ปฏิกิริยาของก้องภพคือตาเหลือกลุก

ึงแกล้งกู

สียที กูคิดว่าจะแน่บ่นซะย

นือนั้นเขาไม่อยากจะพูด คนอะไรบ่นเก่งยิ่งกว่าพ่อ จริงจังกับงานอย่างกับคนแก่ชาตินี้

อะไรกระแทกปากกัน อีกอย่างไปหาอาหารตากัน