รียมเข้านอน แต่กลับรู้สึกถึงความผิดปกติ บางสิ่งบางอย่างหายไป ลูบลำคอระหงส์ก่อนหน้านี้เคยมีสร้อยที่ยายอิ่มให้ไว้ใส่ติดตัวประจำ บัดนี้ไม่มีอีกแล้ว

านหลังนี้ เงินสักแดง ก้อนหินสักก้อน ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่มีทางได้ไป ชายหนุ่มคิดอย่างแน่วแน่ พาตัวเองมาถึงหน้าประตูบ้าน ก้

มองดูแล้วขมวดคิ้ว มันเป็นสร้อ

าพึมพำไม่ได้ใส่ใจ จับ

หนุ่มคิดว่าอาจเป็นขโมย แต่เมื่อก้าวเข้าหา ธานต์เมธาจึงเปลี่ยนความคิดใหม่ เ

ชายหนุ่มแกล้งต

วานหาสร้อย พลางยืด

” ศศิรญารี

บอกชื่อจะรู้หร

ญาเอง

ปหาหญิงสาว หล่อนก้มหน้านิ่ง

นดึกมิทราบ หรือคิดจะขโมยของ

เคยคิดที่จะขโมยอะไรเลย” คนตัวเล็กรีบปฏิเสธ

ะมาอยู่ไม่กี่วัน จะมาหาของในบ้านแล้

สร้อยของญาหายไป ไม่ได้จะมาข

แต่ฉันจะนั่งดูเธออยู่ที่นี่!” หันหลังแล

ยิ่งไม่พบทำอย่างไรดี หล่อนรู้สึกร้อนๆหนาวๆ ชอบกล เพราะมีสายตาเขาจ้องมองอยู่ เก

ล่า?” เขาถ

ลยค่ะ...” ศ

าะ “งั้นแสดงว่

ไม่ได้โกหก!” ห

่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง” เขากระตุกยิ้มมุมป

อข่มอารมณ์ “สร้อ

สดงท่าทีไม่

งได้เอาเธอมาชุบเลี้ยงแบบนี้ ไม่กลัวบ้างหรือไงว่าเธอจะขโมยของในบ้าน มาจากที่ไหนก็ไม

ไม่เคยมีความตั้งใจมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรก ของสักชิ้นในบ้านไม่เคยหยิบเลย แถมเขาก็ไม่ได้เห็นหล่อนกำลังขโมยของสักหน่อย กล้าดียังไงมาพูดจา

ทราบ!” เขา

เก็บอารมณ์ขุ่นเคืองภายในเอาไว้ ไ

ันยอมแต่งงานกับเธอเพราะพ่อบังคับ แล้วฉันจะบอ