! ก๊

่ทว่าประตูกลับเกิดเสียง

ญิงสาวถาม

เราอยู่ในห้องด้วยกั

ค่อยๆ ส่องตาแมวเห็นพนักงานของโรงแรมยืนอยู่พร้อ

อมาสั่งอาหา

งอาหารได้คงละเมอกลับบ้านไปแล้

ลบไปก่อนผมจะ

บหลบไปอยู่ด้านหลัง ประตูห้

นะครับ”กันตธรบอก จ

ของโรงแรมคร

มนี่มีบริการพิเศษ เป็นวันอะไรเหรอคร

ประธานครับ”พนักงานตอบด้วยท่าท

หารไว้เรียบร้อยจำนวนสองช

ียมสองชุ

รมแจ้งว่าห้องนี้มี

ผิดเช่นนั้นคงไม่แปลก ที่สำคัญคือข่าวอาจรั่วไหลจนเกิดปัญห

นั้นก็ขอบ

นนะครับ”พนักงานบ

ออกมาในสภาพยังไม่เรียบร้อย เพราะตก

ต่งตัวอีก”เข

!” หันกลับเข้าห้องเพื่อจั

บางในสภาพเรียบร้อย “จะ

บ้าไปก

นก็กลับบ้าน

้มีปัญหา เดี๋ยวโทรใ

ล้วกัน”กั

วดเข้าหากัน เธอไม่เห็นมันเลย หายไปไหนกันแน่ก

ไรหรื

ก ก่อนเงยหน

องฉันไม่ร

มาก ผมเองก็ไม่ไ

มมือถือคุณหน่อยได้ไห

อไปหาบอดี้การ์ดคนสนิท ที่คอยช่วยเหลือดูแ

ับ” ปลายส

บฉันหน่อย”เธ

้คร

กับความสำเร็จในครั้งนี้มากกว่า ในที่สุดเจ้าสัวก็ไม่ต้องทนทุกข์กับบุตรสาว คุณหนูคงได

วนี้กลายเป็นความลับโดยไม่มีผู้ใดรู้ ข่าวตามหน้าหนังสือเธอไม่เคยอับอายเ

ากนี้หวังว่าเราคงไ

ออกแล้วสาวเท้าอย่างรวดเร็ว ไม่อยากอยู่ให้นานกว่า

านหน้า จับประตูเปิดออกนั่งเบาะหลังแววตาหม่น ธีร์ลอบมองเจ้านายทางกระจ

รื่องช่วยเหลือเธอในยามคับขัน แต่คราวนี้ทำไมมั

ไปไหนมาธีร์”เมร

ปทำครับ แล้วผมก็เห็นว่าคุณยศร

บนั้นได้ย

ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่

ม่มีเรื่องอะไรเก

อดสายตามองวิวข้างทางแทน จะบอกเรื่องท

มฝีมือยายจะอร่อยสักเท่าไหร่แต่ไม่มีผู้ใดสนใจนัก ด้วยวัยชราอาการเจ็บป่วยย่อมมีมากเลยทำให้ตนไม่ได้เข้าเรียนหนังสือ วันนั้นที่จำไม่ลืมเพราะดึกมากแล้วผู้คนไม