ัว เมื่อขึ้นไปถึงห้องของหญิงสาวอลันและนิวัตรพบว่ามันหรูหรามากเกินกว่าพนักงานเงินเดือนธรรมดาจะอยู่ได้ ถ้าเขาไม่สืบประวัติเของหญิงสาวมาก่อนเขาคงคิดดีไม่ได้แน่ๆ

น เมื่อคนทั้งสี่ถูกแนะนำให้รู้จักกันแล้วการร่างสัญญาก็เริ่มต้นขึ้น ในระหว่างที่รอให้นิวัตรแล

ดีเหรอคะ มัน

วขา ให้พิมทำนะคะ พิมจะไ

รื่อง คุณหนูต้องถูกเรีย

ไม่บอกคุณพ่อคุณแม่นะคะ นะ น๊า คุณ

พยักหน้าด้

ต้องถูกคุณหมอยำใหญ่แน่

มีเรื่องอะไรมากระทบ

่าจะไม่รู้หรือคะ คุณห

ว คุณย่าอยู่ไกลท่า

่านะคะ ขนาดคุณพฤกษ์ไปเรี

พิมจะเลิกโอเคไหมคะ ป้าแววไ

ะนิวัตรด้วยความไม่พอใจ อลันและนิวัตรมองหน้ากันอ

นของคุณ

หลังได้รับค้อนจากคุณแ

ิทคนที่ทำข้อมูลข

เข้าไปตีสน

ู้หญิงเค้าสนิทกันได้ด้วย

้วหลิ่วตาทำท่าเข้าใจกันอย

จสิ้นแล้วพิมพ์ใจก็เดินลงไปส

้กับวิญญาณที่เคยจมน้ำเสียชีวิตบ้างนะคะ บอ

ับมาจ้องห

กทำก็ไม่เป็นไร แต่

่าจะปล่อยผ่านไปให้เป็นไปตามกระแสบุญกระแสกรรม แต่พอเธอเห็นวิญญาณสาวตนนี้บ่อยๆเข้าก็อดไม่ไหวต้องยื่นมือเข้า

นั้นไม่ได้คิดร้ายหรืออาฆาตแค้นอลันแต่อย่างใดมีเพียงดวงตาแดงก่ำเศร้าสร้อยคอยเฝ้ามองชายหนุ่มตลอดเวลา หญิงสาวไม่รู้ว่าผีสาวตนนั้น

งเมาท์ ผ่านไปได้หนึ่งสัปดาห์เธอก็ได้พบว่าประมุข ชายหนุ่มในแผนกบัญชีของเธอแอบคบกันลับๆกับหญิงสาวคนหนึ่งที่ชื่อบุญทริกในแผนกจัดซื้อ ที่ต้องแอบคบกันก็เพราะทั้งคู่ต่างมีคร

ให้คนอื่นสงสัย “เย็นนี้คุณว่างหรือเปล่า” “เอ่อ กว่าจะว่างคงสักทุ่มนึงน่ะค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ” “งั้นทุ่มนึงผมไปรอคุณตรงที่จอดรถนะ” “ได้ค่ะ” แล้วอลันก็วางสายไป บริษัทของอลันมีทั้งหมดห้าชั้

จกหลังไปส่งเสียงตอบอลัน ชายหนุ่มเห็นว่าวันนี้หญิงสาวไม่ใส่แว่นและเหลือบมองกระจกหลังบ่อยครั้งจึงสงสัย เพราะคิดว่า เธอไม่ใส่แว่นแล้วมองทางไม่ถนัด “คุณไม่ใส่แว่นแล้วขับรถถนัดหรือเปล่า” “ถนัดค่ะ พิมไม่ได้สายตาสั้นหรอกค่ะ ที่คุณลันเห็นพิมใส่แว่นก็เพราะพิมทำงานกับคอมน่ะค่ะ เลยใส่แว่นตัดแสง ไม่งั้นเวลาจ้องคอมนานๆพิมจะแสบตา บางทีก็ทำงานเสร็จแล้วลืมถอดออก ก็เลยใส่ไปไหนต่อไหนอย่างที่เห็นแหละค่ะ” “อ้อ ผมนึกว่าคุณสายตาสั้น แล้วความคืบหน้าที่คุณว่ามีอะไรบ้าง” “ก็พิมรู้มาว่า พี่ประมุขที่ทำบัญชีกับพิมแอบเป็นกิ๊กกับคุณบุญทริกฝ่ายจัดซื้อน่ะค่ะ” “อืม น่าสนใจ มันเหมือนจะเชื่อมโยงกันได้นะ ผมว่าสองคนนี้น่าสนใจ” “ค่ะ พิมก็ว่าอย่างงั้น พรุ่งนี้พิมเลยจะหาเรื่องเข้า