บ้านน้าดาวเรืองบอกมิไม่สบาย จากที่พี่ดูพี่ไม่เห็นมิจะเจ็บป่วยตรง

ยดูแล ใส่ใจ เป็นห่วง รับส่งไปโรงเรียน หาขนมให้ทาน แวะมาพูดคุยด้วยบ่อยๆ แล้วสุดท้ายหล่อนมารู้ทีหลังว่

าระยะห่างกันน่าจะเป็นการดีมากกว่า

ะ มิไม่เห็นความจำเป็นที่พี่คมจะต้องมายุ่งวุ่นวายก

ระบายล

ำคัญกับพี

ว สุดท้ายก็เป็นแค่ความฝันลมๆ แล้งๆ อย่าตกเป็นเหย

ะ มิเป็นแค่น้องสา

าวอ้าปากค้างด้วยความตกใจ “พี่อยากมีน้องสาว

ก็ยินดี หวังว่าสักวนตนเองจะพบชายสักคนที่นิสัยเช่นพี่คมบ้าง แฟนของพี่คมโชคดีจริงๆ เด

ารมณ์แปรปรวน เป็นเรื่องของเด็ก

รวนเหรอครับ

้นของเ

นเชิงเข้าใจ “ถ้าอย่า

ค

นหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ยามนี้หัวใจเด็กสาวห่อเหี่ยวเสียเหลือเกิน ทำอะไรไม่ได้ก็หันมาตั้งใจเรียนเช

านเครื่องเขียน แถมยังมีร้านขนมเค้กของโปรดอีก หล่อนไม่เคยเที่ยวห้างสรรพสินค้าใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลย ดา

่อยไหมมิ” ดาวเรืองเอ่ยชวน

่ะ

เมื่อเจอคนคุ้นหน้า หล่อนจำได้หญ

” ดาวเรืองถามเมื่อ

นี่คะ” หล่อนชี้ให้แ

มแล้วยัง

มยังโอบเอวหอมแก้มกัน พูดคุยหัวเราะต่อกระซิก มิลันดาไม่อยากเชื

่นคะแม่ แฟนพี่คมนอกใจพี่คมใช่ไหม

งของเขาเลย เรื่องนี้

ะคะแม่ ผู้หญิงคนนั

ใจเรียนดีกว่า เรื่องหนุ่มสาวให้พวกเขาจัดการเอาเอ

่อมารดาเริ่มเสียงแข็งไม่ให้เด็

เด็กสาวรับคำ

่องที่เห็นในวันนี้ ควรบอกพี่คมดีหรือเปล่า หรือปล่อยไป หากไม่บอกพี่คมคงถูกหลอก แต่ถ้าบอกจะ

วที่กำลังเดินวนไปวนมา

ครับ” เขาตะโกนถ

บึ้งตึง หล่อนไม่อยากยุ่งด้วย ไม่อยากเสี่ยง หันกายกลับเข้

นของเดือนอยู่” คม