็ไม่หายคิดถึง เคยอยู่ด้วยกันพอยัยมิมาเรียนเป็นห่วงหมดทุกอย่าง พ่อกับแม่แก่เฒ่ากันทุกว

้ไม่ต้องห่วง”คนเป็นพ่อลูบศีรษะลู

อ หนูไม่ได้ทำตัว

วว่าลูกน่ะไม่ได้ทำตัว

นโยน หล่อนมีเรื่องอยากบอกลูกมากมาย รวมถ

ิษัทเป็นประธานหนุ่

หายโกรธเขา แต่หล่อนไม่อยากสนใจเรื่องของเขาอีกแล้ว ไม่ลืมแต่ไ

่องของเขาหรอกค่ะ ม

มได้แล้วนะลูก” ดาวเ

่องที่ทำให้ใจหนูห่อเหี่ยวเลยค่ะ มิไม่อยา

็รู้สึกผิดที่ทำไม่ดีต่อลูกไ

หล่อนถูกกระทำแท้ๆ ดูสิพากันช่วยพูดเข้าข้าง จะสนใจพี่คมเพื่ออะไรในเมื่อเ

ลับเมืองไทย อย่าพูดเรื่องพ

กล่เกลี่ยเรื่องราวที่เนิ่นนานมาเกือบสิบปีแล้วก็

ิ พ่อกับแม

ที่เมืองไทยหล่อนเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว หล่อนส่งข้อมูลตนเองให้กับโรงพยาบาล

่ทั่วท้องหล่อนกำลังจะกลับเมืองไทย ไม่รู้ว่าจะเปลี่

งคนขับรถที่มารับกระเป๋าของหล่อนกับบิดามารดา ยิ่งแปลกใจหน

่อนรู้สึกสงสัย พ่อไม่ได้ทำธุรกิจอ

ี ลูกจะให้พ่อนั่งรถกระป๋

ต่ทำไมถึงมีเงินซื้อ

ไงจ๊ะ ตอนนี้บริษัทเขากำลังรุ่งเป็น

ล่อนเบื่อจะฟังจึงเงียบตลอดเส้นทาง มองผ่านกระ

โครงเดิมเลยก็ว่าได้ แม้กระทั่งบ้านตรงข้ามที่เคยเป็นของเขาบัดนี้ก็ดูหรูหราโอ่อ่าราวกับคฤหาสน์ในอังกฤษที่หล่อ

รงหน้าต่าง ยืนมองวิวภายนอกสายลมอ่อนๆ พัดมากระทบผิวหน้า สายตาหล่อนห

ิบผ้าอีกผืนเพื่อเช็ดศีรษะที่กำลังเปียกปอน แล้วเดินไปตรงหน้าต่างเปิดมันออกเพื่อรับลม เขารู้ดีว่าห้อง

รียวสวยไหววูบ เห็นชายรูปร่างกำยำยืนพิงขอบหน้าต่างเช็ดผ

จว่ามีใครอยู่อีก

องหนีให้เร็วที่สุด แต่ทว่าหนุ่มข้างบ้านกลับหยุดเช็ดผมแล้วหั

วย แต่ทำไมถึงดูคุ

นเองเพื่อควบคุมอาการเต้นของหัวใจ มันทำเหมือนจะโผล่ออกมานอกร่าง ทำไมเขาจะต้อ