นกระโผกกระเผกกลับไปนั่งที่

ไปดูมั่งมั้ย!” เสียงกรร

องอัลเบโต้มีเศษไม้ ซึ่งมันเคยเป็นขาโต๊ะ แต่อะไรบางอย่างทำให้ขาโต๊ะนั่น กลายเป็นแค่เศษไม้หั

รืดคราด ก่อนที่ประตูเหล

ผ๊

จะแห่กันมาจนตนเองสู้ไม่ไหว ชายร่างใหญ่ที่เจ็บหนัก กระโจนเข้าใส่ เขาใช้ปลายเท้าเตะสกัดช่วงขา จนคนตัวโตกว่าเสียหลัก ล้มลงไปบนพื้น อัลเบโต้จับศีรษะของมันกระชากเขาหาตัวแรงๆ เขาได้ยินเสียงกระดูกคอเคลื่อน “กร็อบ!”

อนกายลงน้ำ เขาลอยคอเกาะสวะริมน้ำ จน

ชายหนุ่มหงายหลังนอนแผ่บนพื้นไม่สนความสกปรก เขาเหนื่อยเกินกว่าจะประคองตัวเองให้นั่งได้นานๆ หลังมองเห็นคนหน้าตาคุ้นๆ มุมปากดจนโค้ง เหยาะหยันตัวเองในใจ เขาไม่น่าโง่หลงกลพวกมันเลย...และป่านนี้ หวันยิหวาเป็นเช่นไร? เขา

หวันยิหวาครั้งนี้ คน

..คู่หมายของเจ้านา

สายตาคมดุทอดมองบุตรส

เจนน่าเอ่ยปาก เธอรู้สึกถึง

้น เพราะรู้ดีว่าบุตรสาวมีนิสัยเอาแต่ใจเช่นไร ความที่เป็นลูกคนเดียวที่เกิดจากผู้หญิงที่ท่านรัก เธอด่วนจากไปไวกว่าที่คิดโดยฝากฝังเจ

ลิกหัวคิ้วขึ้นสูงแล้วย้อนถามบิดากลับไปแบบหน้าซ

วกมันไปทำอะไรมา” เสียงของเปาโลทุ้มนุ่ม เขากำลังหาทางช่วยบุตร

่าจะยังไงบิดาของเธอก็ยังเป็นเจ้าชีวิต ที่พวกมันไม่คิดจะหักหลัง ทั้