งทันที ไม่รู้สึกตัวใดๆ อีกจนกลีบปากอิ่มเย็นชืดของหล่อนถูกทาบประกบลงมาด

อีกต่างหาก เดนนิสแทบอยากจะเนรมิตสวนสวยตรงหน้าให้กลายเป็นห้องนอนเสียให้ได้ เมื่อ

้นมาอย่างรุนแรง เขาจูบจนเจ้าหล่อนร้องครางออกมานั่นแหละ ถึงได้สติผละออกห่าง ดวงตาคมกริบสีฟ

งมานับร้อยนับพันคน แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนทำให้เขาต้องมานั่งร้องถามตัวเองว่าทำไมปากถึงหวานแ

นางฟ้าตัวน้อยที่นั่งหน้าแดงก่ำตรงหน้าขอ

ำมากกว่านี้ล่ะ อย่างเช่น... เดนนิสเลื่อนตาคมกริบลงไปจ้องที่เนินอกขาวผ่อง เขาดูดอมปลายถันของหล่อนล่ะ เจ

องจี้ซะในสวนนี้ออกไปจากใจด้วยความยากลำบาก ขยับกายใหญ่โตเ

แองจี้... แต่ผมอดใจไม

วสั่นสะท้านรุนแรง ทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งก้มหน้าเล่น

วานมากจ

ซ้อนตักแกร่ง นาริกาตัวแข็งทื่อแต่ไม่ได้ปฏิเสธ เดนนิสเห็นสาวน้อยไม่ขัดขืนก็ยิ่งได้ใจนักจึงก้มลงจูบปากหวา

วยการทานมื้อค่ำด้วย

ละอันตรายเหลือเกิน เขาพุ่งเข้าชนเป้าหมายทันทีหากถูกใจ และเขาคงไม่มีวันถอยหากยังไม่ได้ครอบครองหล

่อ.

งจี้... เราจะได้ทำความรู

ฉัน... เอ่

เชียวนะว่าคุณไม่ได้ต้องการผมเหมือนกับที่ผมกำลังจะ

นสุภาพบุรุษใดๆ อีก นาริกาหน้าแดงจนแทบไหม้เพื่อนัยน์ตาสีฟ้า

มาก ร่างกายของเขาที่หล่อนบดเค

่แองจี้ว่าม

บดวงอาทิตย์เหวี่ยงลงน้ำทะเลซะเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำหากทำไ

ดิม ก่อนที่เขาจะพาร่างกายที่แน่นหนั่นไปด้วยกล้ามเนื้อลุกขึ้นยืนค้ำศีรษะของหล่อน ดวงต

้... แค่ครั้งแรกที่พบกันเดนนิสก็ตกหลุมที่ขุดล่อเอาไว้ซะแ

ออก หากมีใครสักคนรู้ว่าหล่อนเกิดหลงรักผู้ชายที่ตัวเองร

ก็แล้วกันนะครับ แองจี้แสนสวย.

หกโมงเย็น แต่งตั

น้าผากมนของหล่อนอย่างประกาศความเป็นเจ้าข

นมองอย่างเดนนิสอดแปลกใจกับความขี้อายที่แม

เสแสร

ดงฉากหนึ่ง

ี่ต่างไปจากสาวทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

นางฟ้าตรงหน้าอยู่อีกหลายอึดใจ กว่าจะตัดใจเดินจา

ยความรู้สึกที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนที่โจมตีที่เชิงกรานอย่างรุนแรง มือบางยกขึ้นลูบปากอิ่มที่ชอกช้ำเพร

งเป็นไปต

ราะมั่นใจว่าวาเลนเห

ของคู่สนทนาที่พึ่งเดินเข้ามาเกิดขึ้นพร้อม

. จะทำย

่นิดเดียว แม้หัวใจจะยอมรับว่าไม่ได้รังเกียจเดนนิส โ

สายตาสีฟ้าคู่นั้น

อนจนแหลกคามือแน่หากรู้ว่าหล่อนเป็นแค่สาว

สดงได้ดีมาก

แม้แต่สักนิด ตรงกันข้าม หล่อนยิ่งรู้สึกไร้ค่ามากเหลือเกิน ยิ่งเ

... ใช่ไม

กาฝืนยิ้ม บังคับตัว

...” ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้วสำหรับสาวใช้ต่ำต้อยอย่างนาริกา หญิงสาวทำได้แค่เพีย

แค่นี