บทที่ 10 รอเจ้าชายขี่ม้าขาว
เมื่อรถอีกคันกำลังจะแล่นออ
ไหน พ
รื่อ
้วย ขอสักสิ
เติบโตมาด้วยกัน เพราะคุณปู่และคุณย่าต่างมองว่าครอบครัวนั้นไม่ควรจะแยกย้ายกันไปสร้างครอบครัวใหม่ไกลจากกันมากนัก พี่น้องสอง
น้องท้องเดียวกัน เพราะไม่มีพี่น้องคนอื
นไว้คนละทาง คันหนึ่งหันหัวเข้
ทางโน้นเรียกผมกลับไ
าคือที่ที่เขาจากไปอยู
“แล้วจะกลับไปหรือ ก็เราตกลงกั
็งแรงในวัยเจ็ดสิบสอง...และยังมีแน
ุ่น เพราะทั้งสี่คนเดินทางโดยเครื่องบินไปพักผ่อนและเครื่องบินประสบอุบัติเหตุ เสียชีวิตพร้อมกั
ป็นทั้งย่าและแม่ให้ก
คิดเรื่อ
ป จะไว้ใจทีมบริหารมืออาชีพก็ส่วนหนึ่ง แต่มันกิจการของเรา ไว้
ช่วยพี่
อนี่ล่ะ พี่กำ
งค์ร้องอุทา
์เล่าเรื
้วหรือครับ อือ...เส
คราวนี้ให้ร้ายผู้หญ
..ดูให้ด
ะงัก “หมาย
นผัวเมียกันจ
พี่คงไม่ลงมาข้องเกี่ยว หรือเป็นธ
งหน้า
บนวลฉวีเป็นคู่เลส นี่กำลัง
“ขนาดนั้นเชียว
ะ หากเชื่ออิงอ
ร ใคร
งาน จะทำให้ยุ่งยาก อ้อ...บอกก่อนนะ รงค์ เข้าไปทำงาน อย่าสนใจดาราราย ยัยคนนี้ พ
ร” รงค์
ะไปดูยัยนวลด้วย ไม่รู้ว่าป่านนี้เป็นไงบ้าง
ะครับ ว่าจะเป็
แต่คงจะสนับสนุนให้เจ้าแทนมันรับรองนวลฉวีมากกว่าดาราราย แต่หากไม่ใช่ เจ้
าเต็มหน้าแบบไม่ต้องกลัวใครเห็น ร้องไห้จนรู้สึกแน่นในอกไปห
เขาทำอย่างนั้น
คบหา หลอกล่อด้วยค
สมองของเธอทำท่าเหมือนจะแยกออกเป็นเสี่ยงเสี้ยวเล็กๆ น้อยๆ หาดีไม่ได้ก
ราย แต่เธ
ยากจะกินเข้าไป
้แล้วรู้
ายาแก้ปวดหัวกินมากๆ
า และบอกว่ามาดู
อกไม่หมด คน
แล้วก็เลิกร
หกนวล
กแกมส
้เอาไว้ เสียงนวลฉวีรำพั
นวลไม่เคยมี
รนะ
...เอ้อ...
ันมาเ
ขาเคยกอดนวล เคยพยายามจะจูบปาก แต่นวลก็ไม่
หลจากดวงต
.ที่ไม่ต้อ
ล...ดีแล
ม่ต้องมีผู้ชายคนเดียวกันกับน้อยย่อมดีสุด และ
วล...ฉันคุยกับนายแทน ฟังให้ดี
ีหน้า
เข้มแข็งนะ ฉันจะยืนเป็นแบคข้างหลังเธอ หน็อ
ฉวี
ิงและแม้ฉันจะอายุ33 แล้ว แต่
