ายหนึ่งผ่านด้านหน้า และถนนจากในซอยวิ

ัวแต่มองหล่อนเพลินไปหน่อยพร้อมกับเท้าที่ก้า

างหนึ่งผ่านแวบๆ หล่อนทำด้วยสัญชาตญาณอันรวดเ

ว จนแสบแก้วหูพอๆ กับเสียงเ

ู่บ้าง หล่อนยังไม่ทันมองหน้าว่าคนที่หล่อนช่วยเหลือเป็นใคร ตราบจนเงยหน้ามอง แล้วเกสรก็รีบปล่อยมือออกจา

าหยุดข้า

จะขาหักก็ได้นะ...หรือ

ัติเหตุ ยังไม่ทันได้ขอบ

ตาม

ทร.ไปบอกไว้ว่าจะแวะไป นี่ห้าทุ่

่อยๆ ยกเว้นเสียแต่ว่าทะเลาะกับรินทร์คมแล้

ต้องเ

องตอบคำถาม ว่าทำไ

ื่นอาจจะภาวนาให้เกสรอยากจะม

ด้วยดีไ

าะออกมาเต็มเสียงราวกับจะชอบใจอย่

*****************

้ว่าเขาไม่ได้กลับบ้านมานานเกือบจะสองปีแล้ว พอลจอดส่งเขาเข้าหน้าประตูรั้วเหล็กบานทึบและแนวกำแพงบ้

จากกดออดเรียกคน

้า...บ้านนี้เปลี่ยนสาวใช้เป็นประจำ เพร

ราใช่

พยั

ายรออ

านซึ่งเคยเป็นที่โล่งได้กลายเป็นสระว่ายน้ำไปแล้วเรียบร้อย...ยังจะโรงรถ

นคนมีเงิน...ยิ่งตอนนี้ชายหนึ่ง ลูกสาวอีกหนึ่งของแม่กำลังอยู่ในวัยของคนท

ิงร่างท้วมผิวขาวคนหนึ่งยืนยิ้มแฉ่งรอเขาอยู่แล้ว ยิ้มที่ทำให้ศรากระตุกยิ้มตัวเอง

ศ

อตาย แล้วแม่มีสามีใหม่...แม่ส่งเขาไปไว้โรงเรียนประจำ แล้วตอนออกจากโรงเรียน ศราก็ร่อนเร่ไปตามบ้านญาติมากกว่าจะมาอยู่บ้านแม่

ายหนุ่มที่มีทางทางเรื่อยๆ เป็นนิจจน

บบ้านอยู่แล้ว หากเขาไม่มีเรื่องผิดหวังร้ายกาจหนนั้น เขาซมซานกลับมา...แล้วเขาก็ไม่ขออยู่กรุง

มาใกล้ ทำจมูกฟุดฟิดหากลิ่

งอยู่ในใจ และจับจูงแขนเขาพา

มเงี

ขึ้นแม้เขาจะไม่คุ้นเคยกับแม่มากนัก แต่พอจะรู้ว่าเธอกำลังกลุ้มไม่น้อยแล้วเธอก็ระบายอ

หลงหัวปักหัวปำ จะให้แม่ไปสู่ขอ แม่ก็ท้วง...เพราะผู้หญ

้อต้องใจผู้หญิงที่ห่างไกลจากตัวเองได้มากมายเพียงนั้น ศิลาอ่อนกว่าเขา หกปี.

ีผู้ชายรุมล้อ

ปเจอได้ยัง