อว่

่งมาหรือเปล่า?” ไม่ใช่คนโง

ัก “ใช่ค่ะใช่ ฉันชื่อปั้น

ขย่าโขยกเช็กแฮนด์ประหนึ่ง

ในวินาทีแรก ไม่สะบัดมือเธอออก แต่ค่อ

ม่ผมบอกว่าคุ

รือเอ่ยประโยคใดๆ ที่สร้างสัมพันธไมตรีตอนนี้ นัดเขาตอนเช้า

ึกอะไรเลย ทำสีหน้าเหมือนนึ

ยได้ไปไหนเท่าไรเลยขึ้นรถไม่

อง เปิด GPS เอาก็ได้ ผมมองว่ามันไม

้น! ที่สำคัญนะ มาเรียกแทนตัวเองประหนึ่งว่าสนิทสนมกับเขาทั้งที่เพิ่งเจอ

ดินทาง เลยงงๆ อยู่ว่ามายังไง เอาเป็นว่าขอ

กจากจะผิดนัด แล้วยังไม่มีมารยาทอีก เจ้าบ้านยังไ

อย่าให้ม

เรื่อง

ังไม่รู

ังไม่ได้จ้างงานคุณ เพราะงั้นคุณจะมาทำอะไรตามอำเภอใจไม่ได้ แล้วต่อให้ผมจ้างคุณ คุณก็ท

น่าจะเข้าใจแล้วล่ะว่าเธอทำอะไรลงไป ทว่า...หญ

นี้อีกที ว่าแต่...จะให้

งเป็นคนประเภทไหนวะถึงได้พูดจาไม่ร

้า” หัสดินว

ค

้วย กลับไปซะ” ตบท้ายด้ว

ะ” แต่มีค

ร์ หนึ่ง...คุณผิดนัด สอง...คุณไม่มี

้างบอกว่าต้องก

่ผม

ต่

ีกแล้วด้วย คุณกลับไปเถอะ เอาเป็นว่าผมไม่รับค

่..

ก็ไม่พูด ทำหน้าระอาพลางพ่นลมห

ลับออกมาพร้อมกับแบงก์สีเทาในมือ “อั

าพลางขมวดคิ้ว “หย

อะไร งานเหรอ? แต่ผมบ

เรื่องอีกนานเท่าไร ยิ่งไปกว่านั้นคือไม่เข้าใจตัวเองว่าจะมายืนพูดพล่า

คุณลูกช้างไม่จ้าง มีที

้หญิงคนนี้เล่นลูกไม้ไม่ดีกับเขาล่ะก็ รับรองได้เลยว่

นี่ก็จะตีหนึ่งละ จะให้กลับบ้านตอ