ากรงขัง ผ้าม่านผืนหนาสีทองถูกเปิดออกอย่างตั้งใจ เธอเห็นสองร่างกายที่กำลังเริงรักกันอย่างเร่าร้อน การตอกย้ำดวงจิตที่น้อยนิดของเธอ ก็แค่นางบำเรอที่เขาใช

มผืนพสุธา ใบหน้าของชายหนุ่มหันมองมาทางเธอ และยกยิ้มมุมปากดั่งเย้ยหยัน ไม่รู้ว่าเพราะอะไรกันถึงต้องทำให้เธอเห็น แม้หัวใจดวงน้อยของเธ

ใจร

ังเธอ ยิ่งย้ำคุณค่าที่มีในตัวให้ต่ำลง เธอดั่งกับถูกปม

องไม่เห็นต่อการกระทำที่หยาบช้า แต่ว่าภาพที่เคลื่อนไหวในหัวเธอนั้นยังตราติดในความทรงจำ ขนาดไม่ได้รักยังถูกกระทำ

งไม่สาแก่ใจท่านหรืออย่างไร ฟาติน

ี่ตั้งชัน ก้มหน้าฟุบกับเข่าร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บช

้วไปทำหน้าที

ับความสุขสม ที่กระทำกับหญิงอื่น ที่

งเงียบแล้วทำเพียงเงยหน้ามองช

อานัสพูดด้วยน้ำเสียงเข้มปะปนความไม

ดิมไม่ปริปากพูด แต่พยายามหยัดตัวให

กระจกหนาจนเธอนั้นสะอึก เพราะความเจ

้าทายเ

หลพรากเพราะเจ็บปวด เจ็บเพียงใดแต่ไม่ยอมปริปากอ้อนวอน เธอทำเพี

าน มัน ฮึก

อย่างตัดพ้อ เมื่อหัวใจของเธอเริ่มท้อแท้และสิ้

คิดท้าทายคนแบบเราหากยังอย

องฟาตินอย่างแรง จนร่างบางนั

ฮึก

ูงที่ยืนมองเธอด้วยแววตาแข็งกร้าว...ครู่สายตาคมดุที่มองเห็นบาดแผลตรงหน้าผากเกิดความห่วงใย เมื่อ

แล้วไปทำหน้าท

! เจ

ทุ่มเธอลงกับพื้นเตียงจนร่างกายบางสวนเด้งตามแรงถ่วง แรงเหวี่ยงทำให้เธอนั้

่ก

ออกมาได้ ปล่อยเพียงธารน้ำตาให้ไหลรินอย่างไม่อาจยับยั้ง หัวใจเหม่อลอยดั่งไร้จุดหมาย ปล่อยให้เขากระทำต่อร่างกายของเ