เถอะค่ะ

ีกด้านหนึ่งเดินออกมาอย่างสบาย ไม่อยากเดาว่าเป็นเรื่องอะไรเพราะบางทีเรื่องสัพเพเห

กโทรศั

้งค

้องใช้เวลานาน คุณนายพวงหยกไม่ค่อยสนใจกับค่าบริการทางโทรศัพท์ทางไกลเพราะเธอมีเง

ลมันไปเร่งกั

งๆ เผื่อหล่อนจะเรียกใช้สอย และกะรัตก็

ว้ก่อนนะ ก

ือบจะทันทีเหมือนกัน นั่นทำให้หญิ

ะไรคะ พ่อ

ยดี แม่โทร.ไปหาเขาแล้วเหมื

กุ้ง หรื

นมีกันสามใบเถาแล้วเป็นเถาที่ทั้งสวย

้นเป็นอะ

งมีเสียง

นยังปกติดี แม่ก

นใคร

อย “อย่าบอกกั้งนะว่าคนใช้ในบ้านมันเจ็บป

เบศร์จ

ห้กะรัต

รนะ

บศร์

ภูเบศร์แต่งงานกับกะรัต...แล้วก็เป็นลูกเขยเศรษฐี ลำพังครอบครัวของเขาก็พอมีพอกิ

าหร

่ก็เย็นเฉียบชาดิกไปทั่วร่างกายแล้ว

์เป็นอะ

ิบล้ออาการสาหัสมากนะ ยายกั้ง แม่อยากให้แกกลับม

นั้นทีเด

จกับเรื่องนั้นมากเท่ากับหน้าขาวจืดราวกับสีเลือดหนีหายไ

งบนบ่าของนวล “สมหว

พิ่งอ

บมารีบเข้ามาบอก ฉันจะแต่

คะ...เกิดอ

ื่อนลอย กะรัต

...ดวงฉันกับเรื่องผัวมันเป็นยังไ

งของหล่

ูยังไ

าย แม่ยังเร่งให้รีบกลั

ๆ หน่

การตีโพยตีพาย แต่อาการเร่งร้อนทุรนทุรายก็ทำให้ทั้ง

ิ่งเลนขวาไปตลอด...ตำ

นขับ “ฉัน

สะกิดบ่าเขา “สมหวัง ถ้าใจไม่ถึงล

เฉยๆ ดีกว่า พี่หวังก็เร่งสุดขีดแล้วละค่ะ...เอาให้ไปได้เยี่ยมคุณภ

ง ไอ้รถคันนั้นน