ิดเลขวนกลับไปกลับมา10 ตลบ แต่จำนวนเงินก็ยังอยู่เท่าเดิม แม้แต่กำไรที่ได้ในแต่

่านแจ่มจันทร์ไปหลังร้าน พยายามที่สุดที่จะไม่ส่งเสียง เพราะอาจจะถูกด

เดินผ่านหน้าไปแวบๆ นางเลยร้องถามเสีย

ง เธอรีบก้มหน้าหลบ

ทำกับข้าวเย็น

่กับอีอุ่นเป็นไม่ได้ เลี้ยงเปลืองข้าวสุก...ไ

โบราณถึงว่า ดูช้างให้

้าลุงแกแวะมาหาที่ร้าน ก็บอกลุงแกไปว่าให้กลับไปรอที่บ้านก่อน... เดี๋ยวป้าตามกลับไปเอง” นางเก็บเครื่องคิดเลขไว้ในเก๊ะเก็บของ เก็บกวาดของใช้ตรงหน้า ร้องสั่งใบบัวเมื่อคงต้องไปหาทางต

ายการขนมที่ต้องส่งขึ้นมาดู พร้อมกับถอนใจเฮือกใหญ่ๆ เมื่อม

กับพี่” พี่อ้อยคนงานในร้านขนม พูดลอยๆ นางกำลังผสมแป้งเตรียม

ะกร้า...มีงานรอให้ทำอีกมากหากมัวโอ

่ ร่ำรวยเสียเปล่า...แต่กลับเขี้ยวชะมัดกับลูกจ้าง” มันอดไม่ได้ที่จะระบายความคับข้องใจ คนหาเช้ากินค่ำ ไม่ได้ต้องการอะไรเท่ากับเงิน เมื่อมีหลายปากหลายท้องทางบ้านรอคอยอยู่ ทุก

วางแผนการใช้เงินดีๆ ไม่อย่างนั้นเธอเองก็จะพลอยลำบาก แม้จะกินนอนที่บ้านท่าน แต่เธอก็มีเ

ห็นแจ่มจันทร์เดินหายลับไปทางประตูทางออก “คุณนายไปไหนอีกล่ะบัว แทนที่จะอยู่ช่วยกันหน้าร้าน

บอกให้กลับไปรอที่บ้าน เดี๋ยวเธอตามไปเอง” ใบบัวพูดเสียงอ่อน เธอเร่ง

นายนะบัว...อยากรู้ไหมคุณนายไป

นไม่หยุด “คุณป้าไปไหนเหรอพี่อ้อย?” เพราะแววตาแปลก