่นค

นิดแต่ไม่ไ

หรือยั

งประสานสายตาเข้ากับธรรศที่นั่งอยู่ในนั้นพอดิบพอดี แล้วเลยไม่ได้ตอบอะไรคนที่วิ่งมาถาม ตัดสินใจเดินหลบ

ี่ย” เสียงนลินีเปรยขึ้นเมื

ม” บอกปัดไปเสีย แล้วนล

ะ” คราวนี้มัชฌิมาหยุดเดินไปจังหวะห

รู้จักด

ิมเคยช่วยพี่ธรรศไว้ตอ

่แฝงความอยากรู้ทำให้นลิน

ธรรศ เราสนิทก

กนลินีมาบ้าง เช่นว่า เขาจบจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ไปหลายปี เคยทำงานในบริษัทเอกชนแต่ลาออกมาเพราะทัศนคติไม่ตรงกับกับหัวหน้างาน แล้วหันมาศึกษาและทำไร่พืชแบบผสมผสานในพื้นที่บ้านของเขาเองและดูท่าจะไปได้ดีเชียวละ เขายังลงทุนปลูกป

ยงอาจารย์ผู้คุมฝึกงานเด

ร้อยแล

งใส่ท้ายรถนะ... นู่นแน่ะมาพอดี

ามาจอดเทียบ แล้วเดินไปคุยตรงข้างประตูคนขับ ค

ขาลงรถมาแล้วมองสบตากับเธอ เลยทำเมินๆม

ามาสมทบแล้วและกลายเป็นธรรศคนเ

ูอัญ” อาจารย์องุ่นชวนอีกรอบ จากตอนแรกสุธิตาว่าจะไม่ไป

ปค

ี่แวะส่งที่หอ” อาจา

อตัวเหมือนกัน เนื่องจากพรุ่งนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของแก แต่แกติดประชุมเลยตั้งใจเอาของที่จัดซื้อหาไว้ให้เด็กๆกำพร้าที่บ้านของครู้อัญ เสียวันนี้เลย แกว่าแกทำ

ๆรีบก

เพื่อนของเธอชิงตอบเสียก่อน ส่วนมัชฌิมา อย่างไรก

่าจะเลี้ยงข้าว

างค

ให้บอก มัชฌิมาจึงไม่กล้าทำตัวผิดแปลก เพื่อนไปเธอจึงไ

ลงที่โต๊ะ ก็ทยอยกันสั่งอาหารคนละอย่างสองอย่างสุธิตานั้นสั่งหนักกว่าคนอื่น ตามประสาคนไม

แกเป

นอะไ

ๆ นี่เดี๋ยวน

าเถ

ียวในโต๊ะ ส่งสายตาม

่นดูสิ หรือ