็อ

สว่างที่สาดทอเข้ามา ตื่นมาบนที่นอนพร้อมกับหัวที่ปวดหนึบ ใช่ครับมันปวดมากเพราะเมื่อคืนผมคงดื่มหนักจนเ

นี่ไม่ใช่ห้

าจะมองไปยังด้านข้างที่มีผู้ชายคนหนึ่งนอนคว่ำหันหน้ามาทางผม แผ่นหลังหนาท

จ ยีหัวจนผมฟูฟ่องอย่างไม่เข้าใจ สายตามองไปเห็นกางเกงที่ก

าง หูของผมอื้ออึงไปหมด ไม่ต้องบอกก็ย่อมรู้ว่าที่ผ

รเมาที่ยังพอมีสติอันน้อยนิดเหลืออยู่ คุยเหมือนจะจีบ แต่ที่ทำนั้นเพราะผมไม่รู้จะทำยังไง มันเสียใจเรื่องแฟนที่คบห

อยไปทั้งตัว ร่างกายดูเจ็บปวดไปหมดทุกจุดกับการขยับตัว

ยงที่บ่นนั้น ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวขาลงจากเตียง บอกเลยว่

ับตัวเองเบา ๆ หยิบกางเกงมาใส่พร้อมถอนลมหายใจอย่างหน่ายใจ ไม่หน่ายใจใครหรอกครับ หน่ายตัว

ทั้งที่กูพยายามควบคุมตัวเองแล้ว" แล้วเสียงอันหยาบโลนก็ดังมาจากด้า

พื่อนมาก แล้วปากของเพื่อนผมก็เหมือนจะมีหมา สายตาของม

ทางผม และเป็นผมเองที่ต้องหลบสายตาของมัน สาย

แบบนั้น

่เมา บอกให้กูเอา

ตานั้นด้วยการเดินหนีเข้าห้องน้ำ ผมอายที่จะเผชิญหน

หรับหมี่แล้วทำไมผมจะไปหาไม่ไ

รู้ว่าดังมาจากจุดไหนของห้อง เพราะสองสายตาของผมไล่มองในห้องแล้วไม่เจอใคร ด้วยควา

อึกกับสิ่งที่ได้ยินจนยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนไปไหน ทั้งที่

จกับคำว่าไปหาคืนนี้ ผมรู้ดีว่าไอ้ศิลามันเป็นคนย

ัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกัน และเธอคนนั้นผมก็เจอหน้าอยู่บ่อย

ุยโทรศัพท์อยู่ด้านนอก ผมได้ยินเสียงไอ้ศิลาพูดคุยบ้างก็แค่นเสียงหัวเราะประปราย ความรู้สึกของผมตอนนี้มันเจ็บแปลบ ๆ ทั้งที่เพิ

กเสียคำว

เหรอวะ" ไอ้ศิลาเดินอม

ีมารยาท" ผมกลบความรู้สึกภายในใจด้วยการฝืนยิ้มให้เป็นธรร

ศิลาถามผมด้วยสีหน้าที่นิ่งเรียบ พร้อ

พียงลำพัง มันมีทั้งความอายกับเรื่องที่เกิดขึ้น อีกนัยคือผมเหมือนเจ็บปวดและเสียใจกับสิ่งที่ได้ยิน ทุกอย่างที่ผมเจอต

แวะไปส่ง เพราะเดี๋ย

อ

่ผมรู้สึกตอนนี้เรียกว่าถลำลึกในความรู้สึกเกินเพื่อนได้ไหม? ผมช่างใจและคิดชั่วครู่ ก็ต้องแค่นเสียงอันแผ่วเบ