ที

ตัวเอง แต่ทุกครั้งที่พยายามก็ถูกขัดจ

สียงของมะปรางทำให้เมลิน่าต้องรีบหย

แป๊บเด

็ได้เห็นมะปรางยืนหน้าเศร้าอยู่ และด้วยที่เป็นผู้หญิงด้วยกันทำให้เมลิน่าดึงมือของมะปรางให้เข้

ีอะไรกับ

น้ำตาซึม “ไม่มีอะไรหรอก

ตียงของตัวเอง “มานั่งข้างๆ พี่เถอะ รับ

ใจเป็นที่สุด ทำไมนะ ทำไมหล่อนถึงรู้สึกสนิทใจกับเมซซ

ออก รู้เพียงแต่ว่าเมซซี่เป็นเพียงคน

ณพี่เมซซี

เรื่องอะไรไม่สบายใจล่ะ” คำถามของเ

อฉั

ปรึกษาได้ทุกเรื่

แค่เขาพูดเพียงไม่กี่คำ หล่อนก็ยอมเปิดเผยท

ฉันรัก

็กออกมาอย่างลืมตัว และก็ต้องรีบกลบ

ถึง... นาย..

. คุณแ

ึงรู้สึกโล่งใจกับสิ่งที่

ก็ตัดใจจากเขาไม่ได้สักที ฉันพยายามแล้วนะ พยายามตลอดเวลา แต่ฉันก็ทำ

ดี๋ยวพี่จะคิดห

ี่เมซซี่ ก็อย่างที่พวกเราร

นทรมานเป็นที่สุด หล่อนรู้ดี ซาบซึ้งกับมันดีเช่นกัน และสิ่งที่ควรทำก็คือการยิ้มแล้วก

ก็มีเพียงแค่แสดงความยินด

ซซี่ ฉันรู้ว่าฉั

ลูบศีรษะของมะปรา

องไห้กับบ่าพี่นี่แหละ ร้องซะ แล้วพ

ี่เมซซี่ ขอ

จอย่างเต็มที่ หล่อนจะร้อง จะร้องจนไม่สามารถร้องได้แล้วนั่นแหละ เพราะบางทีการปล่อยให้น้

ับไปซะแล้ว ม

ที่น่าจะมีอายุอ่อนวัยกว่าหล่อนปร

ยอกหักมาก่อนแล้วนะ แต่หล่อนก็ไม่ได้รู้สึกย่ำแย่แทบตายเหมือนกับมะปร

เพียงขยับตัวลุกขึ้นและดึงร่างบอบบางของมะปร

๋ยวฉันไปอาบน้ำก่

าวครึ่งชั่วโมงกว่าๆ หญิงสาวก็ก้าวออกมาและเดินขึ้นไปนั่งบนเตียง มือบางทำท่าจะดึงวิกผมออก แต่พอเหลือบแ