กครั้ง ขนาดไอ้ฟินเพื่อนสนิทของฉันมันเคยขึ้นมาที่นี่เพียงแค่ไม่กี่ครั้งเอง แต่ในวันนี้ฉันดันพาผู้ชายที่พึ่งรู้จักแค่ไม่กี

นั้นจริง ฉันก็คงไม่อยู่เฉยๆ เหมือนกันนั่นแหละ ตอนนี้ฉันคงถอนตัวไม่ท

เดือดร้อนเรื่องเงิน

้องของฉันด้วยสายตาเรียบนิ่งแต่ดูเหมือนว่าสายตานั่นมันกำลังเพ่งมองห้องฉันทุกซอกท

ผลส่ว

ันคือเรื่องส่วนตัวของฉัน และอีกอย่างฉันและเขาก็ไม่ได้สนิท

เดียว ไ

มีคง

กกว่านี้นอกจากมาถามคำถามที่ไร้สาระแบบนี้กับฉัน แต่ฉันคงคาดหว

งน้ำสองห้องพี่อาบห้องข้าง

นที่เขาพกมาด้วยซึ่งตอนนี้เจ้าของมันไม่ได้ให้ความสนใจมันเลยสักนิดเพราะตอนนี้เขาข้าวของของเขาไว้ระเกะระกะจนฉันเห็นแล้วรู้สึกขัดหูข

.

ะไรแทนซะอย่างนั้น อ่า ฉันควรชินกับอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ของผู้ชายคนนี้ได้แล้วนะ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เว

ฮ้

แบบนั้น และเห็นไหมล่ะผลสุดท้ายฉันเลยต้องมาตกที่นั่งลำบากแบบนี้ ฉันปรายตามองห้องน้ำที่พี่รามพึ่งเดินเข้า

ปื่อยเหมือนคนอื่น ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าคนอื่นๆ ที่เขาอาบน้ำนานๆ กันนะ เขาเข้าไปทำอะไรในนั้นกันแน่ถึงได้อาบน้ำกันได้เป็น

ฮื

ตกใจทันทีเมื่อเห็นว่าตอนนี้ที่เตียงของฉันมีมนุษย์หน้าตายที่นั่งทำหน้ามึนอยู่บน

ทนแล้วหาวออกมาครั้งหนึ่ง เหมือนเขากำลังบอกฉันอยู่กลายๆ ว่าตอนนี้เขาง่วงแล้ว แต่ดีหน่อยที่วันนี้ฉั

กนานไห

เมื่อ ไหนจะตาปรือๆ ของเขานั่นอีก เขาทำตัวราวกับว่าที่นี่เป็นห้องที่เขาอยู่มานาน ซ

อนฝั่งนั้น

ี้ให้เขาไปนอนอีกฝั่ง ดีที่เตียงฉันเป็นเตียงขนาดใหญ่ที่สามารถนอนได้ถึ

ร

วยสายตาเอือมระอาเพราะไม่คิดว่าเขาจะปรับตัวได้เข้ากับห้องของฉันได้เร็วขนาดนี้ นี่ถ้าฉันไม่ได้เ

! พ

บเขา เดี๋ยวนะ ฉันทำอะไรผิดอย่างนั้นเหรอทำไมเขาถึงได้มองฉันมาด้วยส

มอนข้างฉันแล้วจะเ

ว!

มองตามหมอนข้างนั้นตาปรอยพร้อมกับก่นด่าพี่รามอยู่ในใจเพราะไม่สามารถด่าเขาออกมาเป็นคำพูดได้ แต่ก็ว่าแหละ ต่อให้ฉันด่าขาไปยังไงผู้ชายคนนี้ก็ไม่มีทางสะ

มานอน

ันมันใหญ่นะเวลาที่นอนคนเดียว แต่ไม่รู้ทำไมเวลาพี่รามขึ้นไปนอนบนนั้นแล้วพื้นที่บนเตียงของฉันมันเหลือน้อยลงทันที นี่เตียงสำหรับนอนสามคนได้เลยนะ แต่นี่พอฉั

ร

นั้น ไฟในห้องก็ถูกปิดด้วยฝีมือของพี่รามอีกนั่นแหละ จ้า ตามสบายเลย

ครื

นอนด่าพี่รามอยู่ในใจบนเตียงของตัวเองต้องหันไปสนใจที่โทรศัพท์ของตัวเองทันที ฉันเลยเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดูเพื่อด

ิ

ฉันเลิกงานแล้วกลับมาถึงห้องแล้วสินะถึงได้โทรมาได้

ม ว

ับตัวเล็กน้อย นี่พี่รามยังไม่หลับอย่างนั้นเหรอ ฉันว่าเหตุผลที่เขาเอาฉันมีเป็นหมอนข้างเพื่อให

นอน

ดังตามสายมาทัน

มีอ

หงิดขึ้นมาอีก บอกเลยว่าเวลาที่พี่รามหงุดหงิดนั้นมันค่อนข้างรับมือยาก ถึงเขาจะไม่ค่อยแสดงอารมณ์ของเขาออกมาใ

งเข้าไปรับไม่ได้ บังเอิญว่าฉ

เป็นไร ฉ

ระหว่างคอนโดมันกับมหาลัย แต่ถ้าวันไหนมันมีธุระแล้วเข้ามารับไม่ได้เหมือนวันพรุ่งนี้ที่กำลังมาถึงนั่นก็หมายความว่าฉันต้องเดิน

งได้ใ

ั้งแรกที่นายทิ้ง

อนี่ละก็ ฉันอาจจะเชื่อว่าหมอนี่เป็นห่วงฉันจริงๆ แต่นี่เราเป็นเพื่อนกันมาก็นานแล้วฉันเลยเชื่อไม่ลงเพ

เอาเป็นว่าแค่นี้ก่อนก

อ ฝ

องตัวเองอีกครั้ง น่าแปลกที่วันนี้ฉันไม่รู้สึกง่วงอย่างเช่นทุกวัน มันอาจจะเป็นเพราะว่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันนอนร่วมเตียงกับคนอื่น แถมคนที่นอนร่

งน่าจะหลับไปแล้วเพราะเขาดูนิ่งมากจนฉันไม่สามารถสัมผัสได้ถึงการขยับตัวของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว ดูเหมือนว่าที่เขายื่นข้อเสนอการเป็นหมอนข้างของเขาให้แก่ฉันมันคงจะไ

ร่างกายของฉันนอนหันตะแคงไปอีกทางซึ่งทางที่ฉันหันไปนั้นคือทางที่มีพี่รามนอนอยู่ เนื่องด้วยฉันนอนหันหน้าไปทางนั้นเข้าพอดีเลยทำให้ฉันได้เห็นใบหน้าของพี่รามได

ไม่กล้าที่จะขยับเขยื้อนตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะเกรงว่าการที่ฉันขยับตัวอีกครั้งฉันอาจทำให้ผู้ชายคนนี้ตื่นขึ้นมาก็อาจจะเป็น

ะไรกับสถานการณ์แบบนี้ ใช่ว่าฉันจะไม่เคยแนบชิดกับผู้ชายมาก่อน อย่าลืมสิฉันโตที่ต่างประเทศเรื่องเพศตรงข้ามมันเลยเป็นเรื่องที่ฉันไม่ใส่ใจสักเท่าไ

ามค่อนข้างชัดกว่าทุกครั้ง วันนี้เขาไม่ได้สวมเสื้อผ้าที่มิดชิดและปกปิดใบหน้าเหมือนทุกๆ วัน สงสัยเป็นเพราะว่าเวลานี้คือเวลานอนเขาเลยไม่ต้องแต่งตัวแ

ของตัวเองแบบนั้น มันเป็นข้อสงสัยที่ผุดขึ้นมาในหัวของฉันตอนนี้ แต่ช่างเถอะ นั่นมันไม่ใช่เรื่อ

งฉันจะค่อยๆ หลับลงด้วยความเนือยล้าที่ต้องใช้งานหนักมาแทบทั้

นต

จเพราะแขนข้างขวาของฉันตอนนี้มันไม่มีอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่รู้สึกถึงการอยู่ของแขนข้างนั้นแล้ว มันรู้สึกชาไปหมด จนฉันไม่สามารถอธิบายได้เลยว่านี่คือความฝันห

ดๆ

ฮื

ำให้ฉันรู้ได้ทันทีว่าเมื่อกี้ที่ฉันเห็นว่าแขนของตัวเองขาดมันเป็นเพียงแค่ฝันร้าย

ึ

บที่แผ่ซ่านอยู่ที่บริเวณที่ฉันหยิกเมื่อกี้มันย้ำเตือนฉันได้เป็นอย่างดีว่านี่คือความเป็นจริง ฉันเ

อ๊

นมาตรวจสอบว่ามันยังอยู่ไหม แต่นี่ฉันไม่รู้สึกอะไรที่แขนข้างนั้นเลย มันรู้สึกชาไปหมดจนฉันไม

มองหาแขนของตัวเองแล้วก็รู้สึกหายใจโล่งขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่ามือของฉันมันอยู่ถัดไปจากพี่ราม มันเลยทำให้ฉันรับรู้ได้ทันทีว่าอาการชาที่แขนฉันมันมาจากอะไร ก็มันเป็นเพราะว่าตอนนี้พี่รามนอนทับแขนฉันอยู่ยังไงละ แถมใบหน้าของเขาตอนนี

ดๆ

มือไปปิดเสียงที่น่ารำคาญนั่นได้เลยเพราะว่าร่างกา

อ

อนนี้ยังไงล่ะ แต่พี่รามไม่ได้แค่ส่งเสียงออกมาเท่านั้นแต่ตอนนี้ใบหน้าของเขากำลังถูไถเข้ากับ

ราม ตื่น

ี่รามนอนทับอยู่ตอนนี้มันเริ่มเลือดไม่เดินแล้ว ถ้าเขานอนท

หนว

้แน่นกว่าเดิม อ่า รู้สึกเปลืองตัวชะมัด ไม่ได้การแ

ล่อยรีสก่อนได้ไหม แขนรีสม

จริงๆ นี่นา ตอนนี้ฉันไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้เลย แบบว่ามันชาไปทั้งร่างแล้วตอนนี้ ถ้าฉันไม่ชา

่รา

ารำ

ร

ที่ไม่เต็มใจตื่นอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่เขาจะตวัดสายตามามองฉันด้วยสายตาที่ไม่สบอารมณ์ แต่ผมยุ่งๆ ฟูๆ ของเขามันทำให้สา

๊ด

้าๆ นั่นด้

กนัก ฉันเองก็อยากจะปิดเสียงนั่นเหมือนกันแต่ตอนนี้ฉันไม่สามารถลุกไปไหนได้เลย ถ้าเขาเวทนาฉันสักหน่

อ วุ

ร

งคร่อมร่างฉันอยู่ยังไงยังไง แต่ทันทีที่เสียงนาฬิกาปลุกเงียบเสียงลงพร้อมกับร่างที่สูงใหญ่ของพี่รามถอยออกห่างจากตัวฉัน ฉันก็ต้

อ

ขยับแขนข้างที่พึ่งถูกทับ และดูเหมือนว่าเสียงของฉันมันไปรบกวนพ

งอะไรนั่น รีสขอไม

้อเสนอนั้นมา สภาพฉันยังเป็นแบบนี้ ถ้าเก

ำไ

อนกอดรีสอีก ในข้อเสนอพี่บอกร

อะไรฉัน ฉันก็หลงเชื่อใจว่าเขาจะไม่ทำอะไรฉันจริงๆ ฉันนึกว่าฉันก็แค่นอนนิ่งข้างๆ เขาก็แค่

่ได้ท

ได้ยังไงว่าเขาไม่ได้ทำอะไรฉัน เขานอนกอดฉันแท้ๆ ยังจะมาเฉ

่กอ

เสียบเข้าไปสักหน

กมาเมื่อกี้ ฉันไม่อยากจะเชื่อเขาเลยจริงๆ ว่าเขาจะกล้า

เมื่อไหร่

O