ยแม่ก็รักนะคะ” วรัศยาจีบปากจีบคอพูด ความหวาดกลัว

ีวันมองหรอก” คุณดาวรายกัดฟันพูด ในขณะที่วรัศยาฉีกยิ้ม

ีร์จะรักไวน์จริงๆ” วรัศยาส่งเสียงออดอ้อ

บเล่นไปตามน้ำทันที ดวงตาคมพราวระยับอย่างพอ

ุกพรวดขึ้นอย่างทนที่จะดูต่อไปไม่ได้แล

ลังจากที่คุณดาวรายเดินกระ

น่” ชายหนุ่มถามก่อนจะลุกขึ้นย

เธอตอบเสี

อกว่าชื่

ื่อรันย่า ฉันก็เลยใช้ชื

ายตากรุ้มกริ่มของเขามองเธอตลอดทั้งตัวก่อนจะวกสายตาม

ยงแข็ง เท้าเล็กๆก้า

มี” เขาตอบพร้อมกับ

พลางขยับถอยห่างออกไปเรื่อยๆเมื่

มเรื่อยๆก่อนจะหยุดเท้าลงเมื่อแผ่นหลังของวรัศยา

ยวของหญิงสาว แล้วใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางคีบแ

ุณโมโหผมนะ....ยิ่งชวนให

ตะกุกตะกักเมื่อเริ่มรู้สึกว่าห

้นนะ รู้หรือเปล่า” เขาอมยิ้มนิดๆเมื่

นุ่มหยุดคำพูดของตัวเองลงเมื่อก้มหน้าลงประกบ

นทั่วโพรงปาก มือใหญ่ลูบไล้แผ่นหลังขอ

ๆของเขาออกไปแต่ก็ไม่เป็นผล อาจเป็นเพร

สบถใส่เขาเมื่อชาย

ใครกล้าเข้ามา ถ้าผมไม่เรียก” ชายหนุ่มพูดปลอบใ

ยหนุ่มก็ก้มลงจูบปิดปากเธออีกครั้งจนหญิงสาวเคลิ้มไปกั

นลำคอเมื่อมืออุ่นลูบที

ยาวปิดอยู่แต่เธอก็อดที่จะหน้าแดงไม่ได้ ชายหนุ่มละมือออกก่อนจะกดสะโพกหญิงสาวให้ลำตัวของ

่อรู้สึกเหมือนมีอะไรสักอย่

จะเหลือผลักชายหนุ่มออกห่างซึ่ง

นเธอได้แต่หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธผสมกับความอาย ดวงตา

อมองแบบนี้เพราะอะไร ในตอนนี้ความเป็นชายของเขาถูกปลุกจนผงาดขึ้นเ

เบือนสายตาไปทางอื่น นึกแปลกใจตัวเองเหมือนกันว่า

ัดๆ พร้อมกับหมุนตัวเดินนำขึ้นไปบนชั้นสองโดยมี

ใจตัวเองเลยว่าทำไมถึงต้องการขึ้นเตียงกับผู้หญิงคนนี้มากถึงขนาดนี้ทั้ง

น่ะ” วรัศยาถามเสียงแปร่งเมื่อเดินมาห

รั

่คนละห้องกับผู้ชา

ันปล้ำคุณแน่ๆ...ถ้าคุณไม่เต็มใจ” ประโยคแรกๆเขาพูดเสียงขึงขังด้วยคว