ฮ่

ราเชนทร์บ่นยาวอย่างไม่จริงจังนักเพราะรู้นิสัยดีว่า‘มานิต’หนุ่มน้อยวัย17ปีคนนี้ค่อนข้างขี้ขลาด ตื่นตกใจอะไรง่าย จึงมักเป็

ก้มลงจับเข่าตัวเองพลางหอบห

อนคราวก่อน” วีรยาเป็นฝ่ายเดาบ

คือว่าคุณชาติโดนรถเฉี่ยวครับ ตอนนี้เจ้

างไม่พอใจ “ตัวเองขับรถเฉี่ยวคนอื่นแท้ๆ แทน

์ถามอย่างกระชั้นชิด ด้วยความเป็นห่วงสุชาติผู

้าค่ายมวยของเ

ทร์วิ่งตามมานิตโดยม

งเข้าหาสุชาติซึ่งยืนหน้าบูดอยู่ข้า

งชาติ เจ็บ

บอกว่าตัวเองไม่ผิดอีก” สุชาติชี้หน้าผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งซึ่งยืนพิงประตูรถเบนซ์สีดำสนิทอยู่...ชาย

ิสัยไม่ค่อยดีนัก ปากพล่อยแถมยังชอบกร่างเป็นนักเลง ขับรถเร็วด้วยความประมาทอยู่เสมอ ซึ่งเขาเค

่เอียงล้มลงตรงหญ้านิ่มๆ ป่านนี้กระดูกกระเดี้ยวผมอาจหักไปแล

บ้านกับค่ายมวยอยู่ไม่ไกลกันนัก เขาจึงไม่ใช้ยานพาหนะแล้วใช้ขาวิ่งแทนเพื่อจะได

ต่เรื่องกลับไม่จบง่ายๆเมื่อต่า

ย็นนิดนึง” มานิตพูดเสียงเบาอย่างเกรงใจ แ

ขวัญจากไอ้นี่ วันนี้เรื่องไม่จบ

่อดูเหตุการณ์นี้ต่อไป จ

ารเท่า

ะว่าตัวเองเป็นคนผิด” สุชาติได้ที รีบยืดอก ท

ห้วน...น่าปวดหัวจริงๆ บ่ายวันนี้เขาตั้งใจจะไปที่บ้านว่องไวเพื่อสอบถาม

านสังสรรค์ เขาเห็นเหมือนกับว่าว่องไวซึ่งเป็นพนัก

่ได้สนใจอะไร แต่ตอนนี้เขากลับอยากรู้ที่สุดว่าหล่อนรู้จักบ้านเ

ะวัติของว่องไวจนทราบที่อยู่อย่างแน่ชัด จากนั้นก็

ีเหตุผล แถมประตูบ้านก็ล็อกกลอนไว้ แสดง

ลับบ้านนั้น เขาต้องมาเจออุบัติ

ล่ะครับ” ราเชนทร์ท้วงเสียงอ่อน และนั่นก็ทำให้กฤตพลหลุดจากห้วง

ากตัดปัญหา

อมเพรียง เห็นสาวน้อยร่างบอบบางอยู่ในชุดเสื้อกล้ามสีขาว กางเกงขาสั้นบานๆเหนือเข่าสีน้ำเงิน ในมือใส่นวมอันใหญ่ส

จากปากของกฤตพลเข้าพอดี หล่อนจึงรีบตะโกนอย่างไม่

ก่อนจะถอดแว่นออกเพื่อมองหน้าเรียวท

่อนอีกครั้ง...แม่สาวปริศนาที่ทิ้งลูกถีบประทั

ะได้พบหล่อนอีกครั้งใ