พบแม่ด้วยทุกครั้ง เธอรู้ว่าพ่อกับแม่จบไม่สวยนัก แต่ก็ไม่เคยเอาเรื่องที่ผู้ใหญ่ผิดใจกันไปลงที่เด็ก ไม่เคยห้ามปรามถ้าเธอจะมาเจอแม่ รวมทั้งแม่ก็อนุญาตให้พราวมุกมาเยี่

พลอยดาวขออนุญาตพ่อไว้ก่อน เกรงว่าพ่

ก็เป็นของมุกเหมือนกัน” คุณวิทยาถอนหายใจ

ม่ก็เหงาเหมื

ใจภรรยา พ่อทำงานเก่งแต่ไม่ใช่คนที่จะดูแลใคร เป็นเธอเสียอีกที่ดูแลงานบ้านทุกอย่างแทน แรกๆ พ่อจ้างแม่บ้านมาทำงานเป็นรายวัน แต่พอเธอโตขึ้นหน่อยก็รับผิดชอ

ลูกสาวพ่ออายุยี่สิบสองแ

กระลอก “แป๊บเดียวเอง

งพลอยกับมุกได้แล้

ูกเป็นห่วงไม่อยากให้เขาใช้ชีวิตคนเดียวไปจนแก่ แต่เคยแต่งงานแล้วและทำชีวิตครอบครัวพังมาแล

นดีไหมคะ ช่วงนี้ทางการก็ให้ร้านอาหารเปิดขายปกติแล้ว หรือจะไปหาอาห

ปครู่หนึ่ง นี่เขาไม่ค่อ

อะไรอยู่ พลอยดาวขยับไปน

ู่แล้ว อ้อ! ที่พ่อให้ลองแปลบทความเป็นภาษ

อ

หายใจเบาๆ เธอลุกขึ้นเดินกลับไปหยิบโน

ถึง ได้เจอแค่ครั้งเดียวแต่เขาทำหน้าดุจนเธอไม่กล้าสบตา หวัง

.

นเหรอเจ

ริษัทค

สน์หลังงาม มารดาของเขากำลังกินอาหารเช้า นางกวั

างจันทนาถามแล้วพยักหน้าให้เ

แฟร้อนก็

แต่เพราะสามีมีบ้านเล็กบ้านน้อย นางจึงทุ่มเทความรักทั้งหมดทั้งมวลที่ลูกชายค

” นางจันทนาถามพลางมองดูลูก

้าเขานิ่งขรึมอยู่เสมอ แต่เมื่ออยู่กับมารดา เขายิ้มแย้มและพยายามไม่ขัดใจเพร

ต่ลูกเพิ่งกลับมาจา

บ” กวิวัชร์รับกาแฟร้อ

่ต้องเข้าบริษัทก็ได้นี่” คนเป็นแม่ส่ายห

ิวัชร์พูดตรงประเด็นเพราะ

นูลิล

่งงานกับคนที่แม่เลือกให้ แต่เขาเจอหน้า ‘หนูลิลลี่’ ของคุณแม่หลายครั้งก