img โหยตัณหา  /  บทที่ 4 เพื่อนเราคนนี้ไร้เดียงสา | 5.71%
ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 4 เพื่อนเราคนนี้ไร้เดียงสา

จำนวนคำ:1658    |    อัปเดตเมื่อ:27/05/2022

ื่อนเราคนนี

ย ๆ ก็แทบจะไม่ได้ซื้อ เธอจึงมักจะแบ่งปันสิ่งที่ตัวเองมีให้เพื่อนด้วย อย่างพี่สาวของเธอที่ทำงานอยู่

ภาคต่อของทรูเลิฟจะออกมาแล้

เป็นเล่มต่อยังไม่ค่อยได้อ่านห

านนะ อ่านแล้วเสียอารมณ์เป็นบ้า บาง

พิ่งเดินเข้ามาสมทบเหน็บเพื่อนสาวลูกเจ้าของธุรกิ

วา ฉันยังไม่ได

ังอีก เดี๋ยวนางก็ตัวแดงหรอก” เป็นที่รู้กันในกลุ่มว่าเวลาเพื่อนสาวคนนี้อ

นซะหน่อย วาก็

อะไรกับองครักษ์ของตัวเอง โอ้โห พี่แกเลียตั้งแต่หัวนมยันไปถึงตรงนั้นเลยนะครีม วาใจสั่นหวิวเลย โค

รพีหน้าแดงก่ำ ร้อนวาบไปทั่วทั้งก

ๆ” อารยายกแขนของสุภัครพี ชี้ชวนให้พัน

ันที่นั่งอยู่รอบ ๆ หันมามอง “คราวหน้าเวลาอยู่ใ

ุภัครพียกมือกุมแก้มทั้งสองข้างแล้วตบ

มีแฟนเลยเหร

เราไม่มีเว

ยเหรอ รู้ไหมว่าจีนเลิกกับแฟนไป..

เลิกกับวา มันบอกว่ามันยังรักวาอยู่แต่มันไม่ชอบรักทางไกล แต่พอให้เพื่อนที่บ้านนอกสืบให้ ปรากฏว่ามันมีแฟนใหม่อยู่ที

าให้เขาแน่ เพราะต้องทำงานหาเงิน ฉะนั

พันวาที่นั่งหันหน้าไปทางที่เขาคนนั้นเดินมาพอดีเอ่ยขึ้น “เธอไม่

พื่อน “พี่กาแฟเขาก็แค่

อกนะ เขาเรียกว่าจีบ” อารยากระซิบกระซาบ แล้วส่งย

ยสาว ๆ รุ่นน้องปีหนึ่งทั้งสามคนอย่างอารมณ์ดี แล้วถือวิสาสะนั่งลงต

่กาแฟ วันนี้ม

หาน้องครีมด้วย พี่มีของมาฝากค่ะ ช่วงวันหยุด

ครั้งที่เขากลับบ้านที่จังหวัดสงขลา เขาจะหิ้วของฝากม

” หนุ่มหน้าคมลูกชายเจ้าของไร่กาแฟที่ใ

ฝ่ายเดียว ไม่เคยซื้ออ

ก็พอแล้ว เรื่องนั้น

งนั้นก็ข

ันเถอะ วันนี้ฉันอยาก

ยังไม่ม

ง นางม

มากล่าวลาชายหนุ่มรุ่นพี่ เพื่อ

แต่สำหรับสุภัครพีแล้วเธอกลับต้องมานั่งดูแลพ่อที่เอาแต่เมา จมอยู่กับความทุกข

งจากท่านตื่นนอนในตอนสาย ๆ ของวัน เรียกว

นหรอกลูก

ะ ถ้าไม่กินข้าวมันจ

ัก จนจำไม่ได้ว่าตัวเองป่วยหนักถึงขนาดอาเจียนเป็นเลือด หมดสติอยู่ริมถนนก

๋า

พ่อสักร

อกินข้าวแล้วครีมจะให้เงิน

อ้คนขี้เมา แต่เขาก็ไม่เคยเป็นขี้เมาเจ้าอารมณ์ และไม่เคยแล้งน้ำใจกับเพื่อนบ้าน อะไรที่ช่วยได้ก็จะช่วยเท่าที่ส

อานะจ๊ะพ่อ อย่างน้อยก็กินข

ให้พ่อเถอะนะ” บุรุษผู้เคยอ่อนโยนแ

เธอข่มใจแข็งใส่บิดา เดินก

ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY