เมียบำเรอกาฝาก

่อนเมียบ

ญนิชา น

นำ

หนุ่มแห่งเหมืองปิยวาทินจึงจำเป็นต้องทวงแค้นด้วยตนเอง เขาอยากย้อนเกร็ดเอา

ดชีวิตเพราะมันห่างไกลความเจริญ เขาใช้ชีวิตสำรวยในเมืองกรุง จนกระทั่งมาเจอกับสาวโสภา หล่อนก็ยินดีและเต็มใจที่จะสานส

ื่อง พราวฟ้าคือตัวแทนของเพลาพิลาสที่ต้องท

เริ่มต้นขอ

่งขันกรังปรีซ์ อาจจะเป็นเพราะว่าคนขับเคลื่อนรถยนต์คันนั้นกำลังใจร้อน เขาเลยเหยียบคันเร่งเสียจมมิด ใบหน้ารกๆ เต็มไปด้วยหนวดเคราบึ้งตึง ดวงตาคมกริบ

ี๊ย

่อรถยนต์จอดสนิทหน้าบ้านปีกไ

ากรถยนต์อย่างว่องไว รองเท้าบูทยาวถึงกึ่งกลางน่องย้ำโค

ตัวบ้านที่เงียบสนิท เขาร้อนรนในหัวอก เหมือนกำลังม

รียนกุด เมื่อเขายังอยู่ในวัยเรียนชั้นมัธยม เด็กชายผู้นั้นวิ

ี๊ยก ทำไมไม่อยู่บ้าน

าวตีตัวออกห่าง หล่อนมีผู้ชายคนใหม่เข้ามาติดพัน และเขากำลังซึมเศร้า เหมราช ปิยวาทิ

ะล่ำละลักบอก เขาย่องตามน้องชายนายหนุ่ม

มึงนำกูเลยเ

ังข่าวร้าย สองหนุ่มต่างวัยวิ่งหน้าตั้ง เบื้องหน้

ิ่งไม้มีเชือกเส้นโตรัดอยู่รอบลำคอ สองเท้าถีบอากาศว่างเปล่าแรงๆ ตามสัญชาตญาณ

งแต่งและรัดแน่นที่ลำคอน้องชาย เมื่อมันโยงอยู่กับกิ่งไม้

รี้

ุ๊

หราช เสียงที่สองคือเสียงเห

้องชายเอาไว้ เขาฟาดมือไปที่ใบห

ี้ย

่นมันคงสะใจพิลึกที่ตัวเองสามารถทำให้ผู

อแน่น พยายามไม่ระเบิดอารมณ์ออกมา

่วยผมทำไม?

ต เหมราชรักหล่อน รักจนตายแทนได้ แต่หล่อนกับไม่เห็นค่าความรักที่เขามอบให้ หล่อนกระโจ

าแกจะโง่ได้ขน

ผุดลุกขึ้นยืน เก็บมัจจุราชสีเงินเข้าซอกอกเห

พี่ไม่รู้หรอกมันเจ็บปวดข

ี่โว้ย!! มึงเป็นน้องกูนะเหม ถ้าไม่ใช่...กูจะไม่ห่วงมึงเลยไอ้ห่

มราชให้หมอบ เสียแรงเป็นเลือดสีเดียวก