ขึ้นมาดู และเมื่อเห็นเนื้อหาในนั้

อกสารในมือของตำรวจ และสัญชาตญาณก็บอกกับเธอว่า เอกสารนี้อาจไม่เป็นเรื่อง

ปให้พ้นหน้าฉัน！” ไห่เฉิงก้าวไปข้างหน้า และกำลังจะลากชิงซูออกไป แต่ยังไม่

งหยุดก

ลี่ยนไป และเธอก็ยิ้มกว้างออกมา “คุณตำรว

่ไหม？” ตำรวจที่ดูเคร่

งนั้น เฉินไห่เฉิงจึงทำได้เพียงระงับค

ยาของคุณ

ี้ขึ้นมา เขาจึงตอบด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวว่า “ยูหวานช

อดีตภรรยาของคุณใช่ไห

เขาสับสนเล็กน้อยว่า พวกเขาจะถาม

นั้น ตำรวจจึงพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “พวกคุ

ูดนั้น ทุกคน

่พวกคุณกำลังหมายความว่ายังไง？ มันหมายความว่ายังไงที่ให้เราออกไปจาก

คือ พวกคุณบุกรุกบ้านของคน

นเหรอ？” หม่านหลันหน้าซี

ขมวดคิ้ว และพูดอย่างมั่นใจว่า “นี่คือ บ้านของ

่งนี้คือ คุณ ยูชิงซู？” หลังจากพูดจบ

นออกมาอย่างไม่เชื่อ แล้วรีบคว้าเอกสารในมือของตำรวจมาดูทันที แต่เ

ใช่ต้นฉบับ แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะพ

เฉินไห่เฉิงและคนอื่น ๆ กำลังบุกรุกเข้าไปในบ้านของคนอื่น โดยไม่ได

ไรหน่อยสิ！ บ้านหลังนี้เป็นของพ

ได้พูดอะไร และสามารถเห็นได้ชัดว

็เสียชีวิตลง โดยที่ยังไม่ทันได้แบ่งทรัพย์สิน ดังนั

่างนั้นม

ต

ไว้！ และพินัยกรรมฉบับนี้ยังถูกเปิดเ

ตาของเธอกลายเป็นสีแ

ดเรื่องพวกนี้ไว

ว่า “คุณตำรวจทั้งสองคนคะ ต้องรบกวนพวกคุณแล้ว ทนายยี่ ฉันรบ

่พัวพันกันวุ่นวาย เธอไม่รู้ว่า ทำไมความรู้สึกนี้จึ

ยได้ออกกำลังกาย ดังนั้น การกระทำเมื

ล ฉันจะจัดการทุกอย่า

อบมองสร้อยคอในมือ เธอเม้มริ

ู้สึกว่า อาการบาดเจ็บของเธอก็ยิ่งเจ็บปวดมากขึ้น

มือของเขา ดวงตาของเขาดูสับ

ี่คือ บ้านของเธอ แล้วมันจะเป็นของชิงซูได้ยังไง！ ยูชิงซูมีสิทธิ์อ

ยืนขวางอยู่ตรงหน้าเธอไว้ “คุณเฉียนเฉียน ถ้าคุ

ดแผลบนร่างกายของฉันเหรอ？ พวกคุณเชื่อไหมว่า ฉันสามารถ

วจ ใครเป็นคนเริ่มลงมือก่อน และอาการบาดเจ็บของคุณเฉียนเฉ

เธอก็พ่นลมหายใจออกมาอย

เพียงแค่กวาดสายตามองพวกเ

ยวีดีโอเอาไว้？ ไม่ ไม่ได้ จะให้ตำรวจดูไม่ได้！’ เธอคิดอย่างร้อนรน จิตใจของเธอยุ่งเห

งเย็นชาว่า “คุณเฉียนเฉียน คุณกำลังพยายาม

้างหน้า และคว้าเฉียนเฉียนเอาไว้ “คุณตำรวจ เป็น

กระทำการใส่ร้ายป้ายสี และยังทำการครอบครองทรัพย์สินของผู้อื่น โดยมิชอบด้วยกฎหมาย อีกทั้งไม่ยอมเปลี่ย

อกมา และไม่ทันที่เฉียนเฉียนจะมีเ

ลัน และไห่เฉิงเ

ธานบริษัทของตร

” เสียงเคาะ

ต่ำของจ่านซือซั่วด

ขณะที่เขาวางเอกสารที่จะต้องถูกลงนาม โดยจ่านซือซั่ว เธอ

่า “ยูชิงซูกับฉันหย่ากันแล้ว ถึงเธอจ

ครู่หนึ่ง และกล่าวว่า “แต่เป็นคุณเฉ

รก็หยุดชะงักทันที จากนั้น เขาจึงเงยหน้าขึ้

คุณเฉียนเฉียนน่าจะทำร้ายคุณชิงซูด้วย ดังนั้น คุณเฉียนเฉียนจึงถูกพาตัวไปโรงพัก และคุณชิงซูก็ได้ให้ทนายความของเธอทำการฟ้องคุณเฉียนเฉียน โดยบอกว่า เธอต้องการให้คุณเ

องจ่านซือซั่วนูนออก

ไปงานเลี้ยงกับคุณได้แล้ว คุณจะให้ฉันหาผู้ห

ขาวางปากกาในมือลง แล้วกัดฟันพูดออก

ก็ตกตะลึง “คุณซือซั่

เธอไปงานเลี้ยงไม่ใช่เหรอ？ เธอทำเรื่องแบบนี้ มันยังดูน้อยไปเหรอ？ ฉันคิดว่า แค่ลงนามในข้

อกลัวว่า คืนนี้ ยู