ดนั้นเลยเหรอ” พี่เมฆถามขึ้นเสียงเข้มพร้อมกับตวัดสายตาหัน

ไมเขาถึงเป็นแบบนี้ เพร

ยออกมา มันทำให้ฉันหายใจติดขัดและรู้สึกไม่ดี ยิ่งความเร็วของรถท

มขึ้นเสียงใส่เมื่อเข

ม่อยากจะคุยกับพี่หรอกนะคะ” ฉันรวบรวมค

หัวเราะดังออกมาจากลำคอแกร่ง ริมฝีป

วงตาของฉันมองออกไปนอกกระจกรถ ก่อนจะเห็นว่าเส้นทางรถได

พูดแย้งออกมาด้วยอาการที่ร้อนรน แต่คนท

อยยิ้มของเขาที่เผยออกมาตอนนี้ มันไม่ต

่เขาจะเยียบเร่งเกียร์ให้รถขับเร็วขึ้นกว่าเดิม ก่อนจะเริ่มชะลอลงแล้วเลี้ยวเข้าไปยังสถานที่แห่ง

ีกครั้งอย่างหวังคำตอบ เมื่อสายตาเห

” พี่เมฆหันกลับมาย้อนถาม ขณะที่เขากำลังเลี้ย

อนชะตาชีวิตของฉันที่ใกล้จะดับลงเช่นกัน พน

่ทันได้วิ่งออกไปพี่เมฆก็วิ่งตาม

ร

เสียง แต่มือหนาของพี่เมฆก็เอื้อมมาปิดปากของฉันเอาไว้ ฉันดิ้นขลุ

ากเจ็บตัวก็อยู่นิ่งๆ!” พี่ชายที่ฉันนับถือพูดขึ้นเสียง

กมาจากลำคอของฉัน ขณะที่หย

ุ

จะขึ้นคร่อมตัวฉันเอาไว้ พร้อมกับเคลื่อน

งของๆ พี่ไปหรอก โฟกัสต้องเป็นของพี่คนเดียวเท่านั้น ฮ่าๆๆๆ” พี่เมฆพูดออก

..ฮึก” ฉันพูดออกมาทั้งน้ำตาพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้ แต่พี่เมฆก็ป

ว๊

ฉันให้หลุดออก กระดุมเสื้อนักศึกษาของฉั

ติดหัวเตียง แต่พี่เมฆก็รีบเอื้อมมือมาจับตรงข้อเท้าของฉันเอาไว้ ก่

าอย่างบ้าคลั่ง เมื่อเขากำลัง

ั

การกระทำของคนตรงหน้าหยุดชะงัก ก่อ

รียกชื่อเขาออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา เมื่อไ

น้ำเสียงที่เกรี้ยวกราด เขาผละออก

ว

ัดขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะซัดลงไปที

มทรงตัวตั้งหลัก ก่อนจะสวนหมั

์กระชากคอเสื้อของพี่เมฆเข้าหาตัว ก่อนจะตะคอกใส่หน้าเสีย

พี่เมฆเองก็ตะคอกสวนกลับไป ถึงแม้ว่าสิ่งที่เขาพูดมันจะไม่เป็นความจริง

ยกว่า” เสียงเรียบนิ่งที่เปล่งออกมามันทำให้พี่เมฆถึงกับชะงักค้าง พ

่กรานต์ออกไป ที่เรื่องมันจบลงง่ายๆ แบบนี้ก็คงจะเป็นเพราะว่าพี

ฉันเมื่อไหร่อะไรมันจะเกิดขึ้นตามมาบ้าง คนที่จะเดือดร้อ

RN P

ั่งร้องไห้ตัวสั่นอยู่บนเตียง

ดให้น้ำเสียงอ่อนโยนที่สุด บางทีถ้าหากผมเล่นละครตบตาท

่น้ำตาก็ยังคงไหลออกมาจากดวงตาของเธอ ผมจึงจำใจเอื้อมมื

่มันทำไม่ลง เธอห่างไกลกับสเปคผมเยอ

ปหยิบเสื้อนักศึกษาขึ้นมาให้เธอใส่คลุมร่างกาย

่ชายของกัสเอง” เธอเงยหน้าขึ้นตอบ

นทำแบบนี้

าเธอต้องการให้มันเป็นแบบไหนผมก็ไม่อยากจะขัด เพราะมันก็ไม่ใช่เ

อยู่บนรถพอดี ถ้าถามผมว่ามาทำอะไรที่นี่ ก็