กัน โดยเธอต้องขึ้นรถประจำทางเพราะฐานะของนางเอกส่วนใหญ่ก็ไม่ดีแบบนี้แหละ แต่ก็ยังโชคดีสำหรับเธอ

ามเขียนทุกอย่างเท่าที่เธอจะจำได้ถึงแม้ว่ามันอาจจะไม่ได้ช่วยเธอมาก

่ในสภาพทั่วๆไป เรียวขาทั้งสองข้างก้าวตรงขึ้นลิฟท์ไปยังห้องพักตามภาพความทรงจำที่ไหลเข้ามา เมื่อมาถึงเธอก็หยิบคีย์การ์ดแตะที่ประต

เป็นเด็กกำพร้าและเธอไม่มีพ่อแม

ต้อง

ติก่อน ถึงเธอจะไม่ฉลาดเก่งกาจเหมือนคนอื่น แต่เธอก็ค

เปลี่ยนแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำ แค่เวลาเพียงไม่นานเธอก็เหนื่อยจะแ

่า

้าแดงขึ้นมา ชาติก่อนถึงเธอจะไม่ได้สวยมากแต่ก็ไม่ได้จัดว่าหน้าตาน่าเกลียดหาก

เทาหายากดูน่าค้นหา เรียวปากอวบอิ่มสีพีชจนดูน่าจูบ เส้นผมที่ยาวสลวยสีฟ้าครามดังท้องฟ้าในยามเช้า

เลิกมอง

แบบนี้ไม่ได้นะ!! ถึงตอนนี้มันจะเป็นร่างกายของเธอแล้ว

้วยความรู้สึกผ่อนคลาย เพียงไม่นานเธอก็หลับใหลไปในที่สุด วันนี้แค่เพียงวันเดียวมันช่างหนักหนาสำหรับเธอซะเหล

22.00

rr

้องลุกขึ้นมารับสายด้วยใบหน้าง่วงนอน เปลือกตาแทบจะปิดลงอี

ช่มั้ยว่าวันนี้ พี่ๆเข

กำลังจะ

ก") ว่าจบก็ต

รีบแล

ายเดี่ยวสีขาวมาใส่อย่างเร่งรีบ น้ำฟ้ารีบแต่งหน้าพอเป

ที่มีคนนั่งแท็กซี่กลับมาที่คอนโดพอดี น้ำฟ้าจึงไปถึงผับใน

ียงเพลงก็ดังสนั่น ไหนจะผู้คนที่เต้นเบียดเสียดกันไปมาจนน้ำฟ้าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอึดอัดแทน ในตอนที่เธอยังมีชีวิตใ

้านะ

ธอเดินเข้ามาหานิชาก่อนจะดึงแขนน

งน้ำฟ้าก็ตามน้ำโดยไม่อิดออดอะไร เพราะเธอไม่อยากทำต

ราะเธอไม่ชอบพูดคุยมากมาย จึงทำให้ไม่ค่อยมีใครเข

ั้ง ก็ดูแต่ล่ะคนที่มีแต่ลูกทายาทตระกูลกันเกือบหมดและที่น้ำฟ้าได้มางานนี้ด้วยก็เพราะว่าแพรวาเป็น

ที่กวาดมองไปรอบๆดูเหม่อลอยไร้จุดหมาย แต่แล้วเธอก็พึ่งนึกออก เพราะรีบมาจน

ี่เธอเอาแต่ไม่สนใจใคร และดูจะโดดเดี่ยวอยู่คนเดียว คุณพระเอกที่แสน

ผู้ชายที่มักจะมีผู้หญิงตามติดเขาเป็นขบวนแบบนั้นด้วย คิดได้ดังนั้นน้ำฟ้าก็เดิน

เขาก็เชิญ ฉั