ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 8 ตอนที่ 8

จำนวนคำ:1266    |    อัปเดตเมื่อ:23/06/2022

ึกอึดอัดจนแทบจะบ้า “แพท

ป็นเพื

มเป็นส่วนตัว” หญิงสาวหันไปย

นผมรอที่น

สะพายและเดินออกไปโดยไม่หันก

บ้าง ถูกใจ

านนอกของร้านกาแฟรีบตรงปรี่เข้

บค่ะพี

าเหลือเชื่อ “นี่พิมพ์นิยมขอ

งนอกมานานมั้งคะ เลย

บไหนล่ะ ครั้งหน้า

ดดักคอเสียก่อน “บอกมาเถอะค่ะ พ

ก่อนจะตอบออกมาด้วยน้ำเสี

ล้วก็ปากสวยๆ หุ่นก็ต้องสูง ล่ำสัน มีกล้ามเนื้อทั้งตัว...”

้จากที่ไหนกันล่ะ นั่นมัน

มกรีก’ ทำให

นแหละค่ะ ไม่มีอะไรหรอก

งแพท แล้วหนุ่มห

องในร้าน ก่อนจะถ

หน้าเขาแล้วค่ะ

วรเสียมารยาทเดินห

เขาว่าม

่ามาห้องน้ำ น้อ

..” พิมร

งให้กำลังใจ “เข้าไปคุยต่อสักพัก เ

ามองแพทแบบจะกลืนกินอย่างนั้นนี่คะพี่หนิ

ูกมาริออสมอง ความรู้สึกมั

่า เข้าไปเถอะ รอจนเขาดื่

ะ แพทจะก

ง งั้นพี่รอ

่ะ พี่มีนัดคุยกับลูกค้า

นะที่น้องแพทเตือนพี่” มัลลิกาอุทานอย

แพทจะกลับยังไงล่ะ

ุ่ม “แพทกลับแท็กซี่ได้ค่ะ ขึ้

่ว่

่หนิง เอาเป็นว่าแพทจะไลน์

้นมาบ้าง “ก็ได้จ้ะ งั้นพี่ไปก

นิง ขับร

บใจ

แฟ พิมรักมองตามไปจนลับตา ก่อนจะถอนใจออกมาเมื่

ก้วของคุณจะหมดโดยเ

แต่พิมรักก็จำต้องเดินคอตกกลับเ

ยความรีบร้อน และเมื่อออกมาได้ก็ต

ับอนุชิตมาก่อนเลย กาแฟสามถ้วยนั่งดื่มเสียเกือบสามชั่วโมง

โมงกว่าแล

่ขับผ่านมา ไม่น่าเชื่อว่าคนอารมณ์ร้อนเช่นหล่อนจะทนนั่งฟังอนุชิตพูดน้ำไหลไฟด

กแล้วนัดบอ

คนขับแท็กซี่ แต่แขนเล็กกลับถูกกระชากเอาไว้เต็มแรงเสียก่อน จนร่างของห

ายยย

้าไปมอง ก่อนจะเบิกตากว้าง

่นาย

หล่อนต้องหุบปาก กลืนคำพูดที่เตรียมจะด่าทอ

้นะว่าเธอช

มไปด้วยโทสะ แรงกดหนักหน่วงจากนิ้ว

ปล่อย

ากดี เรามีเรื่อ

ส่ พลางดิ้นรนสุด

ับนาย ไสหั

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY