ปห้อ

นก้าวเท้าเหยียบเข้ามาอยู่ห้องนี้แล้วละก็ จะต้องหาแฟนเป็นผู้

ไปซะทุกอย่าง ชีวิตประจำวันของผม ในแต่ละวันต่างดำเนินไปอย่างเรียบง่าย พอขึ้น ปี4เท่านั้

นุ่มเผยขึ้นในขณะถูกรถจอดลง เขามองเข้าไปข้างในมหาล

งแล้

ช่มชื่น ที่ได้เห็นลูกชายของตนได้เข้าเร

คุณคร

้าวขาเดินออกมาข้างนอก เขาหันหลังกลับไ

ัวเองดี

รับ

ได้ขับผ่านออกไป ชายหนุ่มมองตามรถเบนซ์จนลั

้มที่ดูโดนเด่น สูงราวๆ 175 ซม.ยืนตัวตรงมองรอบๆ บริเวณที่เขายืนอยู

ำไมถึงเลือกเรียนสาขานี้อ่ะหรอ เพราะผม อยากเป็นนักโปรแกรมเมอร์ไงไม่มีอะไรมากหรอ

นซะมัด ก่อนจะนั่งรถมาถึงนี้ ผมเข้าห้องน้ำไปไม่รู้กี่รอบ ผมเป็นคนง่าย

คนฟังจะรู้สึกยังไง ผมไม่สนใจหรอกในเมื่อผมพูดออกไปแล้ว จะกลับมานั่งแก้ไขทีหลังก็คงไม่ได

อ้พ

นเป็นคนพูดเก่ง ปากหมาพอๆ กับผมครับ มันเป็นคนลุยๆ กล้าไปซะทุกเรื่องจนตอนนี้มีศัตรูนับไม่ถ้ว

ามาเยอะจนเกือบถือไม่ไหว มีทั้งกระเป๋าเป๋2ใบใหญ่ หนังสือประมวลกฎ

ผมได้แต่พยักหน้าเบาๆ บ้านมันอยู่ใกล้ก็จริง แต่เ

ด้ถามสารทุกข์สุกดิบไอ้ชินมันมากสักเท่าไร จู

ป ขมวดคิ้วเล็กน้อย วันแร

รุ่นพี่ร่างใหญ่ หน้าโหด ไว้หนวดเคราพูดน้ำเส

มีอยู่ห้องหนึ่ง ที่ต้องคำสาป”

มยังคงสงสัย เรื่องที่

ไม่งั้นจะเรียนไม่จบเด็ดขาด” รุ่นพี่พูดน้ำเสียงจริงจังอย่างมาก พว

่าจะมีคำสาปนั้นจริง” ผมกับไอ้ชินต่างหัวเราะชอบใจกันใหญ

จริงไหม หึๆๆ” รุ่นพี่ร่างใหญ่ พูดทิ้งท้ายไว้

ื่อไหม

มีได้ไงกัน คำสาปนั้น เกิดมาผมไม่เคยได้ยิน ผมว่าไอ

ึกหอ

ห้องที่ตนจะได้เข้าพักตลอดเวลา 4ปีเต็ม ซึ่งบางคน คงอยู่แค่ปีเดียว แต่สำหรับผม ไ

ซึ่งผมก็แปลกใจอยู่ไม่ใช่น้อย ว่าทำไมถึงไม่มีใครอยากได้ห

ับ” เสียงรุ่นพี่ประธาน เอ่

” ยังไม่ทันที่ผมจะลุกยื

รู้แล

งมันมีตั้ง 50 กว่าห้อง จับได้ห้อง 523 ไม่มีทางเป็นได้อยู่แล้ว ผมไม่ได้

องกระดาษใบเล็ก คว้านหาอยู่นาน

าอีกนานไหมครับ คนอื

ี้แหละกัน ผมหยิบฉลากขึ้นมา พร้อ

ผมจ้องมองไปยังกระดาษใบนั้นอย่างไม่ลดสายตา พร้อ

นนิ่งทำอะไรไม่ถูก เสียงเฮดันลั่นไปทั่วหอในชาย ผู

้าไปนั่ง

ม สภาพของไอ้ชินตอนนี้ช็อกจนสลบไ

อนชายที่นั่งอยู่ข้างๆ

องนี้ด้วยวะ จากตอนแรกที่ไม่กลัว ตอนนี้รู้สึกหว

ง 5

ที่นอนทันที ห้องนี้มี2เตียง ด้านขวาเป็นตู้กับโต๊ะเขียน ส่วนห้องน้ำอยู่ถัดไปจากที่นอน ผมยืนมองสำรวจห้องซึ่งไม่พบความผิดปกติแต่อย่างใ

ต่างอะไรจากห้องอื่น แค่มีเลขห้องที่เขาต่างพากันกลัวเท่านั้น ยังไงผมก็คงยังไ

่านไป

ี้ผมมีแฟนซึ่งคบมาได้ 2 ปีเต็มๆ เธอเป็นคนน่ารัก ยิ้มเก่ง ตลอดเวลามาผมและแฟนเรารักกันมาก ไม่มีวี่แวว

าปที่เขาว่ากัน กู

หลี่ยมส่งมาให้ผม ซึ่งผมก็ไม่ใส่ใจอะไรปล่อยใ

พอขึ้นปี4 เท่านั้นแหละ ความหาย

กกันเถอะ

....

..เรา ไ

ยนะ เรามีค

ยยย...น

………………………

่ารัก เอะ

่เคยซึ้งไ

ม่รู้ ไม่เ

รจะเป็นจะตาย...

ความฝัน อันแสนเจ็บปวดรอยคราบน้ำตายังคงไหลอยู่อาบแก้ม เสียงเพลงถูกเปิด

ให้มึง

ีขาวอยู่หน้ากระจกหันมามองถามผมอย่าง

ม่ม

หัก ดวงตาคล้ำ ร่างกายซูบผอมลงไปเยอะ หัวก็ฟู น้ำก็ไม่ได้อา

เรียนกี่โม

ยืนจัดเนกไทให้เข้าที่เข้าทางอยู่ห

0 โ

นมาตลอดทั้งคืน ผมเอาแต่คิดถึงแฟนเก่า ทั้งๆ ที่เธอก็ไ

หรอวะ สบ

มเปิดผ้าห่ม

ห้ผมดู ผมรีบลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง ก่อนจะหยิบนาฬิ

ง สายแ

ี่ผมเรียนอยู่ ซึ่งผมเคยไปสายมาแล้ว 3ครั้ง วันนี้ถ้าผมไปสายอีกมีหวังได้ F วิชานี้แน่ๆ ผมหยิบเสื้อนักศึ

ูไป

ง วิ่งลงไปข้างล่าง แล้วมุ่งหน้าไปยังตึกคณะวิทยาศาสตร์ให้เร็วที่สุดเ

ิทย์

ี่ถูกผมชนล้มลงไปกองกับพื้น ซวยแล้วไอ้พายุเอ่ย ทำไมต้องมาเ

าจะมาขอโทษน

มองแม้แต่น้อยว่าคนที่ผมชนมีหน้าตาเป็นเช่นไร เพราะตอนที่ผ

ไว้ข้างซ้าย ใส่เสื้อช็อปสีดำ ซึ่งน่าจะเรียนคณะนิตินั้น

าจารย์สาววัยกลางคน สวมแว่นตาหนาตึ

ังเบี่ยงหน้า พร้อมกับใช่

ม่ม

าจารย์ เฮ

ออีกข้างจับที่หน้าประตูไว้ เพื่อกั้นไม่ให้

างกับผมเป็นตัวประหลาดอย่างไงอย่างงั้น เก

” สายตาแรงอาฆาตของอาจารย์ จ้องมองมาทางผม จากที่

าจารย์คนเดียวนะครับ ค

ั้น มันชื่อว่าคือไอ้ภาคย์..เพื่อนสนิทที่สุดของผมในคณะน

ถอะ เข้

เดินผ่านอาจารย์ไป ก่อนจะเดิน

ผมชักสีหน้าไม่พอใจใส่มัน ก่อนจะ

ยมึงมาสาย แต่พอขึ้นปี4 มาเท

ผมทำอะไรไม่ขึ้นเลย เกิดเรื่องร้ายๆ ขึ้นกับผมอยู่ต

เป็นตัวเองเลย” ผมนั่งหน

23” พอไอ้ภาคย์พูดเรื่องห้องที่ผมอยู่ขึ้นมา

ำไม

กครั้ง ว่าผมได้อยู่ห้องนี้ เพราะไม่อยากให

ู่นั้นไง จะต้องหาแฟนเป็น

เรื่องแบบน

วิตแม่งไม่มีความสุข โปรเจคก็ไม่ผ่าน พอยอมทำตามคำสาปนั้น กลายเป็นจบทันเพื่อน แล้วได้แฟนเป็นผู้ชาย จนตอนนี้แต่งงานกันละ” สิ

ึงพักอยู่

าขืนมันรู้ว่าผมอยู่ห้อง 523

3 มีแต่ซวย ซวย แล้วก็ซวยชิบ แต่ดี

่ในสภาพแบบนี้ด้วยนะ ผมได้แต่นั่งกลุ้มใจ ไม่รู้เลยว่าต่อจากนี้ถ้าผมไม่