บพวกเขาอีก งั้นคุณมาเต

เขาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็จับม

กิดความรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นในใจของเฉี่ยนซีอีกครั้ง เธอ

๋อข่ายเสียหน้าในที่เเบบนี้ เข

เขาจะหล่อเหลาและร่ำรวยมากแค่ไหน แต่เขาก็เป็นผู้ชายที่น่ากลัว เขามีทั้งอำนาจและอิทธิพลมากมายเ

างเขาก็ถูกกำหนดให้เป็นคนไร้ความปราน

ดี ยังไงซะด้านมืดของเขาก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธออยู่เเล้ว เพราะท้ายที่สุดเขาก็เป็นเ

งทุ้มของเจ๋อข่ายก็ดังขึ้น ซึ่งนั

ละเห็นว่าเขากำลังจ้องเ

นกำลังคิดอยู่ว่า ฉันแค่ได้ทำสัญญากับบริษัทธุรกิจเล็ก ๆ

และอ่อนโยนไว้ เจ๋อข่ายรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้น

ยังคงเย็นชาเหมือนเดิม “มันเป็นแค่ความแตกต่างที่

เฉี่ยนซีจะได้ตอบอะไร เจ๋อข่ายก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากเสื้อสูท เขาขม

ัน เฉี่ยนซีก็ได้แต่ยักไหล่อย่างไม่คิ

กเหมือนกำลังถูกทรมานด้วยจ

ละดูเหมือนว่า พวกเขาจะยังไม่ทยอยกลับกันไปง่าย ๆ ด้วยความกังวลเกี่ยว

าใจอะไรได้ง่าย ตอนนี้เขากำลังอ่านหนั

๋ เฉี่ยนซีก็อดไม่ได้ที่จะ

ตอนสามทุ่มครึ่งนะ แล้วพาเขาเข้านอนด้วย

่ผมดูแลเขาสักหน่อย！” จ่านโป๋ตอบกลั

กมากเเล้ว จะให้ผมออกไปรับเธอ แ

ไม่อยากให้เขาต้องมาลำบากเพราะเธอ ตอนที่เธอคุยโทรศัพท์อยู่กับจ่านโป๋ เธอก็เดินเล่นมาจนถึงลานน้ำพุ และนั่งอยู้ข้าง ๆ น้ำพุนั่น