ที่คุณตามอบให้คุณยายสมัยหนุ่มสาว ตอนเริ่มต้นชีวิตคู่และยังไม่ได้ร่ำรวยมากมายอะไร จึงมีแค่แหวนทองเกลี้ยงๆ วงเดียวที่คุณตาสามารถหามอบให้หญิงคนรักได้ เมื่อแ

นึกถึงแววตากระจ่างใสของสาวน้อยมนต์มีนา ดวงตากลมโตไร้จริตมายา จ

วๆ ซุกใบหน้ากับหมอนใบใหญ่รำพึงออกมาอย่างอัดอั้นตันใจ เมื่อช่วงเวลาในวัยหนุ่มแน่น เขามองผู้

งลองดูซักตั้ง ถ้าต้องอับอายเพราะจะบอกรั

ยกขึ้นจุมพิตที่เรือนแหวนแผ่วๆ ฝากความรักและปรารถนาดีไว้กับแหวนวงน้อยใช้แทนความรู้สึกดีๆ ของตัวเองมอบให้หล่อน เขาหย

รู้กันทั่ว โลกสดใสมีสีสันสวยงาม แม้แต่พื้นดินสีดำยังมองดูสวยสดสบายตา สำหรับชายหนุ่มที่ตกในห้วง ‘รัก’ ในต

ารแต่งตัวอวดสาวครั้งนี้จึงเต็มไปด้วยความลำบากเพราะร่างกายยังไม่สมบรูณ์พร้อมที่ทำอะไรแบบนี้ได้ เหงื่อเม็ดเล็กๆ ไหลซึมที่ปลายจมูกโด่ง เมื่อความร้อนไหลมารวมกันอยู่ที่ใบหน้า คาร์โลวฮึดฮัดขัดใจตัวเอง เมื่อร่างกายทำไม่ได้อย่าง

เกาะกำแพงห้องออกมาอย่างยากลำบากเมื่อฝืนร่างกายโดยไม่ใช้ไม้ค้ำยันเหมือนเคย ใบหน้าซี

บทเทอร์เอ่ยถามเจ้านายเมื่อมองเห็น

่งจากปลายนิ้วเท้าขึ้นไปถึงหัวใจ ใบหน้าคร้ามคมขึงเครี

วกันไว้ ประคองร่างของเจ้า

จนทำให้เดินได้ไม่ถนัด” โปรเอ่ยขึ้นอย่างหวังดี ทั้งที่อยากจะต่อ

งิดไปหมด แค่ก้าวเดินระยะสั้นๆ ยังไม่สามารถทำได้ อย่างนี้เมื่อ

รอให้แผลมันดีขึ้นกว่านี้ก่อน คุณคอยออกไปตะลอนๆ เหมือนเดิม” เบทเทอร์อาสาอย่างเต็มใจ

องหนุ่มสาวมันเหมือนดาบสองคม...เหมือนเปลวไฟลุกโพลง ยิ่งห้ามมากเท่าไรไฟ ก็ยิ่งลุกไหม้มากขึ้นกว่าเดิม แต่