รียวเสยผมสั้นบอบของตัวเองแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ว่าง รินรดาเงยหน้า

มาติกาถามอย่

ยุ่งอยู่ “รินเอากระเช้าเก่าที่เราเคยได้ตอนปีใหม่มาจ

ารดาของมาติกาที่เดินมาจากมุมหนึ่งของบ้าน เธอแทบไม

้ารายอื่นๆ เธอก็ใส่ใจเช่นกัน รินรดามีวิธีประหยัดโดยการเอากระเช้าของขวัญปีใหม่ที่ได้มาเก็บรักษาอย่างดี ส่วนของใส่กระเช้านั้นเธอก็เลือกจากที่เคยได้รับมา บางชิ้นเป็นผ้าขาวม้

ณแพรวาทำน้ำเสียงไม่พอใจ “จ

่ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว วันนี้วันเสาร์รินไม่ได้

่ของพี่เจมส์ใช่ไหมคะ” มา

าวเบาๆ “รีบไปอาบน้ำแต่งตัวเลยค่ะ เราต้องร

ออีกนิดหน่อยก

่าหันไปทางลูกสาว “มาร์กี้รีบไปอาบน้ำแต่ง

มาสั่งน้องสาวร่วมชายคา “เตรียมขนมปังกับกาแ

” รินรดา

่า เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน”

ว์เสร็จก็จ

าไปไหนล่ะ ไม่

ับลูกค้าค่ะ ออกไปต

ะ แล้ววันนี้ยายอิ่มมา

าเดินไม่ค่อยไหวค่ะ แต

.งั้นดูแลบ้าน

ค่

งมาดูแลงานในบ้านอีก หญิงสาวจัดกระเช้าเสร็จก็ไปเตรียมอาหารเช้าที่เกือบจะเที่ยง มาติกาลงจากชั้นบนอีกครั้งด้วยชุดเดรสสั้นเหนือเข่าสีชมพูอมส

กานักทั้งที่เรียนจบปริญญาตรีมาสองสามปีแล้วแต่กลับใช้ชีวิตว่างเปล่า เธอเสียอีกที่มีอะไรอยากทำแล้วไม่ได้ทำ ไม่กี่นาทีต่อมาทั้งสองแม่ลูกก็หิ้วกระเช้าที่รินรดาออกไป วินาทีท

ได้ ทุกวันนี้เธออยู่เพียงเพื่อตอบแทนบุญคุณเท่านั้น ในใจเธอคิดเสมอว่าต้องออกไปใช้ชีวิตนอกบ้านหลังนี้ให้ได้ ทว่าเธอกลับห่วงบริษัทที่พ่อเคยสร้างขึ้นมากับมือ มันเป็นสิ่งที่พ่อรักมากที่สุดแม้วันนี้พ่อกับแม่จะจากไปแล้วก็ตาม

เรื่องบริษัทเธอก็อดกังวลไม่ได้ ระยะนี้ตัวเลขติดลบบ่อย เธอไม่รู้ว่าคุณวิทยาเบิกเงินไปทำอะไรบ้าง ซ้ำพอคิดเรื่องค่าใช้จ่ายในบ้านก็มากเสียจนชวนปวดหัว แม้ว่าจะพยาย

งไม่ได้ สิ่งที่ทำให้เธอเข้มแข็งพอจะสู้กับทุกสิ่งก็คือความฝันท